تشخیص خسارت سازه‌ای توسط داده‌های مودال


تشخیص خسارت سازه‌ای توسط داده‌های مودال




هدف اصلی این پژوهش، تشخیص مکان و شدت خسارت سازه‌ای توسط داده‌های مودال می‌باشد.


بهینه‌سازی توپولوژی سازه‌ها با استفاده از توابع پایه بی‌اسپلاین و روش منحنی تراز
برای رسیدن به این هدف، با روش‌های نظری شناسایی داده‌های مودال، ابهام‌ها و کاستی‌های روش‌های موجود بهبود داده شده و با انجام رابطه سازی‌های نوین، راه‌کاری واقع‌بینانه و کاربردی برای تشخیص خسارت سازه‌ای پیشنهاد شد.


بررسی تحلیلی-عددی رفتار قاب‌های فولادی با ناکاملی در مختصات گرهی
برای مکان‌یابی خسارت از رابطه‌های پیشنهادی شاخص مکان‌یابی خسارت برای سختی (SDLI) و شاخص مکان‌یابی خسارت برای جرم (MDLI) هستفاده شد.


بررسی اثر مودهای بالاتر در تحلیل دینامیکی غیرخطی سازه‌های با اعضای میله‌ای (خرپاها)
این شاخص‌ها با روش بروز رسانی مستقیم الگوی سازه و تغییرات قطر اصلی ماتریس‌های جرم و سختی در اثر خسارت به دست آمدند.


تحلیل عددی فونداسیون رادیه شمع با شمع‌های منفصل در خاک‌های ماسه‌ای
برای تعیین شدت خسارت، دو تابع حساسیت بسیار نوین و کارآمد بر پایه مفاهیم کارمایه کرنشی مودال (MSE) و شاخص اطمینان مودال (MAC) پیشنهاد شد.


تعیین مسیر مناسب برای حمل جاده‌ای گاز مایع با استفاده از GIS براساس معیار تصمیم‌گیری ANP (مطالعه‌ی موردی: کلان شهر کرج)
در روش‌های پیشنهادی، نخست با مفهوم کارمایه کرنشی مودال و روش لاگرانژ، حساسیت کارمایه کرنشی مودال برای تعیین شدت خسارت‌ها بر پايه معیار تغییرات سختی رابطه سازی شد.


بررسی امکان استفاده از مدل‌های ریاضی ساده برای پیش‌بینی کیفیت آب مخازن در قیاس با نرم‌افزار CE-QUAL-W2
سپس با بهره جستن از شاخص اطمینان مودال و روش لاگرانژ، رابطه پیشنهاد شده حساسیت شاخص اطمینان مودال (MAC) بر پايه معیار تغییرات جرم معرفی شد.


محاسبات یک‌بعدی پروفیل‌های سطح آب در کانال‌های مرکب با سیلابدشت‌های غیرمنشوری
همچنین مشتق گیری‌های عددی تابع‌های حساسیت با روش برون‌یابی ریچاردسون بهبود پیدا کردند.


تحلیل مدل رفتاری شکست شاتکریت مسلح با الیاف مصنوعی
در تعیین شدت خسارت‌ها، برخی از معادله‌های خسارت رایج مانند تابع‌های نیوتن آزموده شدند و خطاهای اون‌ها آشکار و برای فراهم ساختن نتیجه‌های قابل قبول، چند معادله خسارت کاربردی و توانمند پیشنهاد شد.

این معادله‌های پیشنهادی حل شده و شدت خسارت به ترتیب توسط روش تکراری باقیمانده حداقل کمترین مربعات (LSMR)، روش منظم‌سازی تیخونوف (TRM) و روش پیشنهادی منظم‌سازی تیخونوف افزاینده (ATRM) تعیین شدند.

روش‌های TRM و ATRM تاثیرات نوفه و شدت اون‌ها را در تعیین شدت خسارت کاهش داده و نتیجه‌های بدست آمده در این فرآیند را بهبود می‌دهند.

درستی روش‌های پیشنهادی با چهار نمونه عددی شامل سامانه 8 درجه آزادی، قاب برشی شش طبقه، خرپای مستوی فولادی و قاب مستوی بتنی مورد ارزیابی برنامه گرفتند.

در این راستا، خسارت در سامانه 8 درجه آزادی و قاب برشی، به صورت کلی بررسی شدند.

همچنین، تشخیص خسارت در خرپای فولادی و قاب بتنی به صورت محلی مورد ارزیابی برنامه گرفتند.

سرانجام، نتیجه‌های بدست آمده نشان دادند که روش‌های SDLI و MDLI با دقت خوبی می‌توانند مکان خسارت‌ در سازه را شناسایی نمايند.

در این راستا، بلندترین قله‌ها در نمودارهای این روش‌ها، بیان نماينده مکان دقیق خسارت می‌باشند.

همچنین از نتیجه‌های بدست آمده از فرآیند تعیین شدت خسارت در شرایط عدم وجود نوفه، می‌توان پی برد که روش‌های پیشنهادی LSMR، TRM و ATRM توانایی مطلوبی برای محاسبه مقدارهای شدت آسیب‌های سازه‌ای با هستفاده از تابع‌های حساسیت پیشنهاد شده، دارند.

با این حال، در شرایط اعمال نوفه به داده‌های مودال، روش ATRM نتیجه‌های درست‌تر و قابل قبول‌تری در تعیین شدت خسارت نسبت به دو روش دیگر دارد.




94 out of 100 based on 44 user ratings 394 reviews