جدای از ایجاد وحدت چرا ما مسلمانان به سمت کعبه نماز می خوانیم؟


جدای از ایجاد وحدت چرا ما مسلمانان به سمت کعبه نماز می خوانیم؟




    جدای از ایجاد وحدت چرا ما مسلمانان به سمت کعبه نماز می خوانیم؟

پاسخ :


فلسفه گذاشتن دست راست بر روی سر، هنگام سلام دادن به مهدی موعود(عج) چیست؟

1:



چرا علاوه بر پیشانی که واجب است، مستحب است بینی نیز روی مهر قرار بگیرد؟

درجواب این سوال توجه به چند نکته حایزاهمیت هست :

چرا باید تسبیحات اربعه، چه در جماعت چه فردائی، آهسته خوانده شود؟
الف)نمازبه سوی کعبه دستورپروردگاراست

بعد از پایان نماز این که الله اکبر می گوییم و چپ و راست را نگاه می کنیم به چه چیز (شانه


وقتی که کسی را در قبر گذاشته چرا دیگر نباید (مثلا 2 هفته بعد، 3 ماه بعد، 4 سال بعد و ...)
قراون کریم مى‏فرماید: «ما فولّ وجهک شطر المسجد الحرام و حیث ما کنتم فولوا وجوهکم شطره...»؛ بقره (2)، آیه 144.«پس روى کن به طرف مسجدالحرام و شما مسلمین نیز هر کجا باشید در نماز روى بدان جانب کنید»، و نیز مى‏فرماید: «و من حیث خرجت فول وجهک شطر المسجدالحرام و حیث ماکنتم فولوا وجوهکم شطره...»؛ «و اى رسول از هر جا و به هر دیار بیرون شدى روى به جانب کعبه کن و شما مسلمین هم به هر کجا بودید روى بدان جانب کنید».


لطفا در مورد تفسیر آیه 15 سوره نساء (والتی یاتین الفحشه من نسائکم ... ) راهنمایی فرمایید
همان، آیه 150.


بنده یک سؤال داشتم در مورد خود کم بینی و مرز آن با تکبر، بنده احساس می کنم خیلی وقت است
با توجه به این آیات، مى‏توان برداشت‏هاى زیر را به دست آورد:
1.


آیا ائمه(ع) نیز علاوه بر نص نبی اکرم و امام قبلی، باید هر کدام برای اثبات امامت خویش
همان خدایى که فرموده هست به هر طرف رو کنید اونجا وجه خدا هست و اینکه او از رگ گردن به انسان نزدیک‏تر هست، همو دستور داده هست که به هنگام نماز به طرف مسجدالحرام نماز بخوانید.


2.

(شطر» در آیه شریفه (شطر المسجد الحرام) به معناى سمت و جانب هست.

البته ایستادن دقیق در محاذات خانه کعبه و حتى مسجدالحرام براى کسانى که از دور نماز مى‏خوانند بسیار مشکل هست، اما ایستادن به سمت اون براى همه آسان هست.

همین دستور قراونى به نوبه خود موجب پیشرفت علوم جغرافیا، هیئت، هندسه و ریاضى در بین مسلمین گردید؛ زیرا براى قبله‏یابى و تشخیص جهت اون، نیازمند این علوم بودند.


3.

اینکه «خدا همه جا هست و به هر طرف که رو کنى روى او و سوى او هست»؛ این نتیجه را نمى‏دهد که پس به هر طرف مى‏توان نماز خواند.

در همه جا بودن خداوند یک مطلب هست و جهت نماز مطلب دیگر.

کما اینکه خدا همه زبان‏ها را مى‏داند ولى باید نماز را به زبان عربى خواند و یا اینکه خدا موجودى وقتى نیست ولى نماز باید در وقت خاص خودش خوانده شود.

حق‏تعالى به علل گوناگون، دستور داده هست که به طرف قبله واحد، به زبان واحد، و با شرایط مشترک دیگرى نماز گزارده شود و این دستور علاوه بر پیشرفت و پیشبرد علم و دانش بشرى، مایه وحدت و هماهنگى بین مسلمانان نیز مى‏باشد و تأثیرات و آموزش‏هاى فرهنگى دیگرى نیز به دنبال دارد.

از طرف دیگر در هر یک از این دستورات اسرار عرفانى بزرگ نهفته هست.

نافرموده نماند براى راهیابى به «حقیقت» باید دو مرحله «شریعت و طریقت» طى شود.

یکى از نمونه‏هاى پایبندى به احکام شریعت ایستادن رو به قبله هست که پرورش روحیه عبودیت و نهادینه شدن یک رفتار دینى به طور همگانى را به ارمغان مى‏آورد.

همچنین پایبندى به احکام شرعى از مؤثرترین روش‏ها براى فرهنگ‏سازى در جامعه هست.

در غیر این صورت پراکندگى و ناهماهنگى و حتى ناهنجارى‏هاى فراوان در جامعه پدید خواهد آمد.

براى آگاهى بیشتر ر.ک: امام خمینى، آداب‏الصلوه.

ب)کعبه کانون عبادت وبندگی هست
قران کریم، همانطور که کعبه را اوّلین و با سابقه ترین خانه عبودیت و پرستش می داند، اون را برای همه جهانیان، محور بندگی نیز می شناسد و می فرماید: «إن أولَ بَیتٍ وُضِِعَ لِلناس لَلذی بِبَکهَ مُبارکا و هُدی لِلعالَمین» حج/29 یعنی اوّلین خانه ای که برای همه امت وضع شده و هدایت جهانیان را تأمین می کند کعبه هست و هیچ اختصاصی به گروه و نژاد خاصی ندارد و امت اقلیم معینی، از افراد اقلیم دیگر به اون سزاوارتر نیستند و مرزهای جغرافیائی نیز در این امر همگانی نقش ندارد.

از این رو ملل گوناگون جهان، اعمّ از هندی و فارس و کلدانی و یهودی و عرب اون را گرامی می‎داشتند.

(المیزان3/258 ـ 363) خدای سبحان در این باره می فرماید: به یاد آور هنگامی که مکان کعبه را برای ابراهیم خلیل (ع ) معیّن کردیم تا مرجع عبادت پرستندگان را فراهم کند و به او فرمودیم که: خانه مرا برای طواف نمايندگان و نمازگزاران و راکعان و ساجدان پاکیزه نگه دار و در بین امت دعوت حج را اعلان کن تا «از هر سو» و «به هر وضع و با هر وسیله ممکن » از پیاده و سواره و از دوز و نزدیک، به ندای تو جواب دهند و به منظور انجام حج و زیارت کعبه گرد آیند: «وإذ بوَأنا لإبراهیم مکان البیت أن لا تشرِک بی شیئا و طَهِّر بَیتی لِلطّائفین و القائمین و الرُّکَعِِ السُجود و أَذِّن فی الناس بالحج یأتوک رِِجالاَ و علی کل ضامرٍ یأتین من کل فَجٍ عمیق»حج/26 ـ 27
شاهد دیگر بر مطلب مزبور اینکه فرمود: هنگامی که ما کعبه را مرجع همه امت و جایگاه امان و آرامش برنامه دادیم: «وإذا جعلنا البیت مَثابه للناس و أمنا» این تعبیر گرچه به حسب دلالت صریح، امت اعصار پیشین را شامل نمی شود، ولی با توجه به ذیل آیه که فرمود:«و اتَخذوا مِن مَقام إبراهیم مُصلی و عهدنا إلی إبراهیم و إسماعیل أن طَهَرا بیتی لِلطّائفین و العاکِفین و الرُّکَع السُجود» بقره/125 روشن می شود که نه تنها امت جهان سپس نزول قراون به زیارت کعبه فرا خوانده شده اند، بلکه همه افراد قرون گذشته نیز باید آهنگ کعبه می کردند و به زیارت اون می شتافتند؛ زیرا پیمان الهی نسبت به دو پیامبر بزرگوار و متعهد، یعنی ابراهیم و اسماعیل(ع) این بود که کعبه را برای زائران و طواف نمايندگان و معتکفان و رکوع نمايندگان و سجده گزاران پاک و پاکیزه نگه دارند.
ج) کعبه نقش بنیادین در پایداری دین دارد
اونچه ما از تبار بنیانگذار بیت الله الحرام، حضرت ابراهیم(ع) به میراث برده‎ایم این هست که عامل قیام امت و مقاومت اونها در برابر جباران فرومایه، قوام کعبه و نمازبه سمت او و ادامه امر اون هست.

در این باره امام صادق(ع) فرمود: تا وقتی که کعبه برپاست، دین نیز پایدار هست: «لایزال الدین قائما ماقامت الکعبه»؛(وسائل الشیعه 8/14).
از این رو امام وقت، قائم آل محمد(ع) نیز در آغاز قیام جهانی خود بر محور قیام و قوام جوامع انسانی، یعنی کعبه، تکیه زده، یاران اون حضرت به حضورش می‎شتابند.

چنانکه امام باقر(ع) فرمود: «القائم منا منصور بالرعب، مؤید بالنصر...

و ینزل روح الله عیسی بن مریم(ع) فیصلی خلفه...

إذا تشبّه الرجال بالنساء و النساء بالرجال...

و رکب ذوات الفروج السروج...

وأکل الربا...

فعند ذلک خروج قائمنا.

فإذا خرج اسند ظهره إلی الکعبه و اجتمع إلیه ثلاث مائه و ثلاثه عشر رجلا، فأوّل ما ینطق به هذه الآیه: «بَقیتُ الله خَیرٌ لَکُم إِن کُنتم مُؤْمِنین»هود/86»؛(بحار 52/191 ـ 192).


بنابراین، حیات کعبه، حیات دین هست و با حیات دین امت زنده‎اند و با خراب شدن و انهدام و ترک کعبه، دین می‎میرد و با مرگ دین، امت نیز خواهند مُرد.

مبنای همه این سخنان آیه شریفه «جعل الله الکعبه البیت الحرام قیاما للناس» مائده/97 هست؛ زیرا مفادش این هست که رونق و عمران کعبه ـ با طواف برگرد ان و مطالعهنماز به سمت اون و گزاردن حج با مناسک اون و قبله برنامه دادن اون در امور عبادی و مانند اونها ـ عاملی مهم برای قیام امت هست.

از طرفی بر این نکته نیز دلالت دارد که ویرانی و مهجور نهادن کعبه ـ با ترک طواف بر گرد ان و نمطالعهنماز به سمت ان و ترک دیگر اموری که رو به قبله باید انجام پذیرد ـ موجب قعود امت و ناتوانی اونها در دفع هواها و دشمنان هست: «لِیَهلک مَن هَلک عَن بَینه و یَحیی مَن حَی عَن بینه»انفال/42.
کعبه برای دین خداوند به مثابه هستخوان ستون فقرات انسان هست که اگر راست و نیرومند و سالم باشد، مقاومت و ایستادن و رفتن و شتاب گرفتن در رسیدن به مغفرت و پیشی گرفتن در خیر و امور دیگری از این قبیل که حصول اونها متوقّف بر سلامت هستخوان ستون فقرات هست، امکان پذیر خواهد بود.

اما اگر این هستخوان ناتوان و سست باشد، ایستادن ناممکن و هستقامت ناشدنی و سرعت و پیشی گرفتن و دیگر امور متوقف بر قیام، محال هست؛ زیرا هستخوان پشت، شکسته و ستون «فقرات» اون شکاف برداشته و «فقیر» شده هست، در حالی که می‎توانست با تکیه بر اون که تکیه‎گاه کسی هست که تکیه‎گاهی ندارد و پناهنده شدن در پناه خداوند قائم رعد/33 و محیط نساء/126 و نگاهبان سبأ/21 که پناه کسی هست که هیچ پناهی او را نیست، روی پای خود ایستاده و خود را از دیگری بی‎نیاز سازد.
بر این پايه ، اگر خانه خدا مهجور واقع شد وبا نماز نمطالعهبه سمت اون مورد غفلت برنامه گیرد ؛ٰارتباط با مرکز اقتدار بریده می‎شود و با قطع این ارتباط، قیام به «قِسط» و مقاومت در برابر «قِسط» (ستم و بیداد) غیرممکن می‎گردد و در این صورت خیر دنیا و آخرت، حرام و بازداشته می‎شود؛ زیرا کعبه، به فرموده امام صادق(ع)، عامل قیام امت برای دین و معاششان هست.

(وسائل الشیعه 8/41) از همین رو رسول خدا(ص) فرمود: هر کس خواهان دنیا و آخرت هست باید این خانه (کعبه) را قصد کند: «من أراد دنیا و آخره فلیؤم هذا البیت»؛(همان/40).یعنی هر کس که می‎خواهد در دنیا و آخرت به حسنه برسد: «رَبنا اتِنا فِی الدُّنیا حَسَنه و فِی الاخِره حَسَنَهً» بقره/201، و با پروردگارش چنین راز و نیاز می‎کند: «ربنا اتنا من لدنک رحمه وهیئ لنا من أمرنا رشدا» کهف/10 باید این خانه را قصد کند و او را امام و مقتدای خویش برنامه داده، بدان اقتدا کند و مقصد خود قرارش دهد و در جستجویش روانه شود؛ زیرا خیر دنیا و آخرت در پرتو کعبه ـ که قیام اون، قیام دین هست و قیام دین، مایه بهره‎مندی در دنیا و آخرت هست ـ خواهد بود.

برگرفته از پرسمان

پرسمان در تاریخ 2 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 07:06 ب.ظ به این سوال جواب داده هست.


88 out of 100 based on 58 user ratings 1258 reviews