حکم برخورد و ارتباط با بهاییان در استفتائات آقای خامنه ای نجس تلقی شده حال سؤال من این


حکم برخورد و ارتباط با بهاییان در استفتائات آقای خامنه ای نجس تلقی شده حال سؤال من این




    حکم برخورد و ارتباط با بهاییان در استفتائات آقای خامنه ای نجس تلقی شده حال سؤال من این است که مگر دین اسلام برای هدایت مردم پا به عرصه نگذاشته است چرا آنها را طرد کنیم؟ چرا بالعکس موضوع برخودر نکنیم یعنی با بالا بردن اطلاعات دینی خود در مورد اسلام و شیعه و ... آنها را ترغیب ننماییم؟ سؤال من از این جهت بود که یکی از دوستان من که خیلی صمیمی بودیم بهایی بود ولی من و دیگر دوستانش از روزی که از این حکم با خبر شده ایم ارتباطمان را با ایشان خیلی کم کرده ایم به حدی که حتی یک روز ایشان به من دست داد ولی من دست خود را کنار کشیدم در دلم احساس بدی کردم خیلی زیاد از کار خودم نارحت شدم حال از شما خواستار کمکم که: اولا: توضیح دهید علت وجود حکم و بررسی این حکم؟ دوم: اگر امکان داشت یک کتاب جامع در خصوص ادیان که قبل از دین اسلام فرستاده شده اند و اینکه چگونه برخورد و راهنمایی این افراد را به عهده بگیریم برای من بفرستید البته اگر امکان داشت تعاونی حساب کنید چون دانشجویی و هزار مشکل بی پولی.

پاسخ :


یک سری CD با تخفیف 80٪ با ارائه کارت دانشجویی به دانشجویان عرضه می شود آیا دانشجویی می

1:



حکم شرعی صوفیان و دراویش چیست؟ حکم خواندن آثارشان که مروج افکارشان است چه حکمی دارد؟

بهائیت یک مسلک سیاسی هست تا یک آئین مذهبی،بنابر این باید مراقب بودکه تحت تأثیر القائات اونها برنامه نگیرید،اگر بتوانیدپوچ بودن این مسلک را به او بفهمانید واورا هدایت کنید مانعی ندارد،لکن باید مواظب باشید تحت تأثیر شبهات او برنامه نگیرید.

آیا مولانا و سعدی و حافظ و بایزید بسطامی و عطار و حلاج صوفی بوده اند؟
در مورد نجاست بهائیان باید توجه داشت که چون اونان از اسلام خارج گشته یا پايه ا مسلمان نشده اند، خارج از دین اسلام و کافر به حساب آمده و نجس هستند.


من در حالت پریودی اصلا نمیتوانم با خدا ارتباط برقرار کنم انقدر در این حالت احساس بدی


خواندن دعای عهد تا چه موقع است تا اذان ظهر یا تا اذان صبح تا آن اثرش را داشته باشد منظورم
زیرا قریب به اتفاق فقها، تعداد نجاسات را یازده و برخی دوازده مورد فراخوان نموده اند از جمله اونها که همه بالاتفاق اونرا ذکر کرده اند نجاست کافر هست، کافر یعنی کسیکه منکر خدا باشد و یا برای خداوند متعال شریک قائل باشد و یا اینکه پیغمبری حضرت خاتم الانبیاء محمد بن عبدالله ـ صلی الله علیه و آله ـ را قبول نداشته باشد و نیز به کسی کافر می گویند که ضروری دین یعنی، چیزی را مثل نماز و روزه که همه مسلمانان جزء دین اسلام می دانند منکر شود.

در مورد دین و سکولاریزم یک منبع را معرفی کنید.
در بررسى عقاید، احکام و تاریخ بهائیت به روشنى معلوم مى‏گردد که هستعمار برپايه برنامه و طرح از پیش تعیین شده‏اى، به مرور و در مراحل مختلف، به منسوخ فراخوان نمودن دین اسلام و نفى و انکار نبوت، امامت، معاد و تعالیم و قوانین و احکام مقدس و نورانى قراون پرداخته هست.


گاهى کسى سؤال میکند، (آیا فلان گناه راانجام داده اى)؟ و ما چه به دروغ بگوییم نه و چه راستش
اونان ابتدا ادعاى نیابت خاص حضرت حجت(عج )، پس از اون ادعاى مهدویت، سپس ادعاى نبوت و در آخر ادعاى الوهیت و نسخ اسلام مى‏نمایند! در پى اون به هدم و نابودى آثار اسلام فرمان مى‏دهند و به ساختن کعبه جدید! در شیراز اهتمام مى‏ورزند و با آداب و ادعیه و ذکر و زیارتنامه‏هاى هستعمار ساخته به طواف بر گرد اون مى‏پردازند! و مطابق با خواست و اهداف هستعمار، به رفع حجاب و پوشش زنان فرمان مى‏دهند و چون همواره از تعالیم و آموزه‏هاى سیاسى اسلام و تشیع رنج برده‏اند، از اصل ورود و دخالت در سیاست را ممنوع فراخوان مى‏نمایند!

آیا خیانت عبدالله بن عباس حاکم بصره به علی (ع) وغارت بیت المال صحت دارد؟
بدین ترتیب همه زمینه‏ها آماده و مهیا مى‏شود تا مبانى و ارکان اعتقادى و ارزش‏هاى اخلاقى و پایبندى‏هاى معنوى متزلزل شوند و وحدت و یکپارچگى مسلمانان به تفرقه و تشتت تبدیل گردد و از قدرت بى‏نظیر مذهب تشیع و مراکز علم و فقاهت و مراجع و فقها و علماى بیدار و آگاه که مدافعان راستین اسلام و سنگرهاى مستحکم دفاع از هویت دینى و هستقلال و شرف و اعتلا و اقتدار مسلمانان مى‏باشند، کاسته شود و راه‏هاى تاخت و تاز و سلطه هستعمار خارجى صاف و همواره گردد .
خلاصه اونکه بهائیان:
اولا:ً مدعی الوهیت باب و بهاء و منکر خاتمیت نبی مکرم اسلام هستند، ثانیاً: منکر احکام ضروری دین مثل نماز، و روزه و...

بوده و اونها را منسوخ می دانند.


ثالثاً نه تنها منکر وجود نازنین حضرت بقیه الله الاعظم هستند بلکه دشمن او می باشند.


در نتیجه به دلیل مسائل مذکور ، پیروان بهائیت نجس هستند.
تاریخچه وچگونگی شکل گیری بهاییت:

بهائى‏گرى فرقه‏اى منشعب از بابى‏گرى هست.

بنیانگذار اون میرزا حسینعلى نورى معروف به بهاءاللَّه هست.

او در سال 1233 در شهرستان تهران به دنیا آمد و در شمار نخستین گروندگان باب و مبلّغان او برنامه گرفت.

پس از اعدام باب میرزا یحیى (معروف به صبح ازل) ادعاى جانشینى باب را کرد و چون در اون وقت بیش از نوزده سال نداشت برادرش میرزا حسینعلى (بهاءاللَّه) زمام کارها را در دست گرفت.

در سال 1268 بابیان به ناصرالدین شاه تیراندازى کردند و چون شواهدى بر نقش حسینعلى در این کار وجود داشت، در پى دستگیرى و اعدام او برآمدند.

او به سفارت روس پناه برد، سفیر و دولت روس از او حمایت کردند و به این وسیله از مرگ نجات یافت.

او سپس به بغداد رفت و در نامه‏اى به سفیر روس از وى و دولت روس قدردانى کرد.

در بغداد کنسول دولت انگلیس و نماینده دولت فرانسه با او ملاقات کرد و حمایت دولت‏هاى خود را به او ابلاغ کرده و تابعیت انگلستان و فرانسه را به او پیشنهاد نمودند.

میرزا یحیى (صبح ازل) نیز مخفیانه به بغداد رفت.

در این هنگام بغداد، کربلا و نجف مرکز اصلى فعالیت بابیان شد و در پى اختلاف بر سر ادعاى «موعود بیان» یا «من یُظهِرُهُ اللَّه» آدمکشى‏هاى شدیدى بین بابیان رواج یافت.

نزاع بین حسینعلى و میرزایحیى بر سر این ادعا موجب افتراق بابیان به دو فرقه بهائیه (پیروان حسینعلى) و ازلیه (پیروان میرزایحیى) شد.

فرموده شده هست که در پى این منازعات میرزایحیى برادرش بهاءاللَّه را مسموم کرد و بر اثر اون بهاءاللَّه تا پایان عمر به رعشه دست مبتلا بود.
میرزاحسینعلى پس از فراخوان «من یُظهِرُهُ اللهى» خویش ادعاى الوهیت و ربوبیت نمود.

او خود را «خداى خدایان، آفریدگار جهان، خداى تنهاى زندانى، معبود حقیقى»، «رب مایُرى‏ و مالا یُرى» نامید.

پیروانش نیز پس از مرگ وى قبر او را قبله خویش گرفتند.
او افزون بر ادعاى ربوبیت، شریعت جدید آورد و کتاب «اقدس» را نگاشت.

بهائیان اون را «ناسخ جمیع صحائف» مى‏دانند.

او کتاب‏هاى دیگرى نیز نوشته هست که پر از اغلاط املایى و انشائى هست.

مهمترین کتاب او «ایقان» هست که به خاطر وجود اغلاط بسیار در وقت حیاتش مورد تصحیح و تجدید نظر برنامه گرفت.
فرقه‏هاى بابى و بهائى :
سپس اعدام سید على محمد، بابیت به سه فرقه تقسیم شد و سپس مرگ بهاءاللَّه نزاعى بین دو برادر (عباس افندى و محمد على) به وجود آمد و به تبع اون دو فرقه دیگر اضافه کرده شد، در نتیجه مجموعاً پنج فرقه شدند :
1 .

ازلیه (به رهبرى میرزا یحیى نورى، صبح ازل )،
2 .

بهائیه (به رهبرى میرزا حسین على، بهاءاللَّه )،
3 .

بابیه خالص (فقط رهبرى سید على محمد باب را قبول دارند )،
4 .

بابیه بهائیه عباسیه (قبول رهبرى عبدالبهاء عباس افندى )
5 .

ناقضون (اتباع میرزا محمد على، برادر عبدالبهاء )(1) .
کتاب‏هاى بهائى‏ها عبارتند : 1 .

الاتقان ؛ 2 .

اشراقات والبشارات والطرزات ؛ 3 .

مجموعه الواح مبارکه، که وصایاى بهاء به پسران خود مى‏باشد ؛ 4 .

کتاب شیخ ؛ 5 .

الدرر البهیه ؛ 6 .

الحجج البهیه ؛ 7 .

الفرائد ؛ 8 .

فصل الخطاب 9 .

اقدس .
برخى نیز براونند که این کتاب‏ها را به بهاء نسبت داده‏اند ولى او ننوشته هست بلکه پیروان او نوشته و به او نسبت داده‏اند(5) .
در کتاب شخصیت و اندیشه‏هاى کاشف‏الغطاء از دو کتاب دیگر نیز یاد شده هست که عبارتند از: 1 .

هفت وادى، 2 .

هیکل .(6)

پی نوشت :...................) notates (.................
1) المدخل الى دراسه الادیان والمذاهب، ج 3، ص 312، العمید عبدالرزاق محمد اسود .
2) شخصیت و اندیشه‏هاى کاشف الغطاء کتاب «الایات البینات» به کوشش دکتر احمد بهشتى، ص 109، کانون نشر اندیشه اسلامى .
3) المدخل الى دراسه الادیان والمذاهب، العمید عبدالرزاق محمد اسود، ج 3، صص 308 - 311، انتشارات الدار العربیه للموسوعات .
4) شخصیت و اندیشه‏هاى کاشف‏الغطاء، ص 111 و 139، دکتر احمد بهشتى .
5) المدخل الى دراسه الادیان والمذاهب، ص 311 و 312 .
6) براى آگاهى بیشتر ر .ک :
الف .

دکتر احمد بهشتى، الایات البینات، (شخصیت و اندیشه‏هاى کاشف الغطاء)، آیت‏اللَّه العظمى جعفر کاشف الغطاء، نشر اندیشه‏هاى اسلامى ؛
ب .

نورالدین چهاردهى، بهائیت چگونه پدید آمد، انتشارات فتحى ؛
پ .

محمد محمدى اشتهاردى، ارمغان هستعمار، انتشارات نسل جوان ؛
ت .

رضا برنجکار، آشنایى با فرق و مذاهب اسلامى، صص 181 - 194 ؛
ث .

ابوتراب هدائى، بهائیت دین نیست ؛
ج .

تاریخ باب و بهاء، ترجمه حسن فرید گلپایگانى ؛
چ .

جمعى از نویسندگان، قائم، پیامبر، خدا، کدامیک؟ ؛
ح .

فضل اللَّه مهتدى، خاطرات صبحى ؛
خ .

یوسف فضایى، بابى‏گرى و بهایى‏گرى ؛
د .

کینیاز دالگورکى، باب و بهاء در ایران ؛




منابع:
.

تحریر الوسیله، خمینی، نجاسات، صفحه 114، مساله 1، ج1، اسماعیلیان نجفی، قم، ط دوم، 1390هـ ق.


.

رساله توضیح المسائل با متن فتاوی آقای بروجردی و حواشی آیات عظام، جاویدان و فراهانی، علمیه، مسئله 84، ص 26.


.

شرایع الاسلام، محقق حلی، دارالاضواء، بیروت، ط دوم، 1403 هـ، ج1، کتاب الطهاره، ص 53.


.رساله توضیح المسائل با متن فتاوی آقای بروجردی و حواشی آیات عظام، جاویدان و فراهانی، علمیه، مسئله 107، ص 30.


.

بهائیت در ایران، سید سعید زاهد زاهدانی، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ط دوم، 1381، تهران، ص 97.

برگرفته از پرسمان

پرسمان در تاریخ 3 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 11:29 ب.ظ به این سوال جواب داده هست.


76 out of 100 based on 46 user ratings 946 reviews