چرا تمامی پیامبران و امامان عرب هستند و در مناطق عرب نشین بودند؟


چرا تمامی پیامبران و امامان عرب هستند و در مناطق عرب نشین بودند؟




    چرا تمامی پیامبران و امامان عرب هستند و در مناطق عرب نشین بودند؟

پاسخ :


آیا معاد و بازگشت براى همه موجودات است، یا منحصر در انسان مى‏باشد؟

1:



معاد بر چه اصولى مبتنى است؟



آیا حیوانات روز قیامت محشور مى‏شوند؟


آیا جنّیان نیز در قیامت محشور مى‏شوند؟
اولاً، اگر از هر منطقه و مکانی ظهور می کردند یا بر انگیخته و انتخاب می شدند، این سوال مطرح می شد که چرا از جایی دیگر برگزیده نشدند؟

لطفاً درباره مرگ و حقیقت آن، مرا راهنمایى کنید .
ثانیاً، کارهای خداوند بر مبنای حکمت و مصحلت انجام می گیرد و حساب شده هست، مقام والای رسالت و امامت لیاقت و شایستگی می طلبد و هر کسی ظرفیت چنین کاری را ندارد.


مرگ طبیعى و ارادى را بیان فرمایید؟
خداوند در عصر نبی گرامی اسلام(ص) لایق تر و مناسب تر از ایشان را دررسالت ندیدند و او را برگزیدند.


علت ترس از مرگ چیست؟
روشن هست که وقتی حضرت از سرزمین حجاز باشد، قراون هم در همان سرزمین باید نازل شود و فرزندانش هم باید از همان جا انتخاب شوند؛ چنان که بیش تر انبیا از فلسطین و مصر و نینوا ...


چگونه مى‏توانم از وحشتى که مرگ در ذهنم ایجاد کرده، رهایى یابم؟
برگزیده شدند، زیراشایسته تر از اون ها در اون عصر کسی نبود.
وقتی نگاه به گذشته و وقت بعثت می کنیم، متوجه می شویم که شرایط ظهور اسلام و بقای اون در شبه جزیره حجاز، از بسیاری جهات، بهتر از شرایط سرزمین های دیگر بوده هست.

ویژگی و شرایط به برنامه هست:
1ـ در شبه جزیره عربی به خصوص سرزمین حجاز حکومت مقتدر مرکزی وجود نداشت.

این امر اگر چه باعث یک سری نابسامانی های اجتماعی می شد، لیکن در مسیر موفقیت انقلابی که پیامبر(ص) به راه انداخت؛ مؤثر بود.

خلاء حکومتی یکی از زمینه های موفّقیّت در نهضت ها و قیام ها هست.

اگر حکومت مقتدری همانند حکومت های ایران و روم وجود داشت، صداهای مخالفان توسط حکومت خاموش می شد و مجالی برای پیامبر(ص) باقی نمی ماند تا امت را به راه راست، ارشاد نماید.
2ـ برقراری نظام قبیلگی و پایبندی افراد به حمایت های گسترده از افراد قبیله؛ این امر سبب می شد که اگر فردی همانند پیامبر اسلام(ص) بر خلاف نظام حاکم اون دیار (که نظام حکومتی اشرافی یا آریستوکراسی بود) بخواهد اقدامی صورت دهد، افراد قبیله در مجموع از او حمایت می کردند.

حمایت چشمگیر سبب می شد چندان گزندی به وی نرسد، همان گونه که در دوره مکه به رغم اون همه مبارزه های رسول گرامی اسلام بر ضد شرک و بت پرستی، نتوانستند پیامبر را بکشند، یا آسیبی بدو برسانند و او را شکنجه دهند.

حال اگر پیامبر(ص) در بین امت ایران مبعوث می شد، به جهت این که ایرانی ها همانند عرب ها تعصبات قومی و قبیلگی نداشتند، در برابر فشار ها و هجوم حکومت هستکباری، سپر دفاعی قوی نمی داشت و زود شکست می خورد.
3ـ وجود قانون ماه های حرام؛ در محیط حجاز و سرزمین حجاز در چهار ماه از سال، یعنی ماه های حرام (ذی القعده، ذی الحجه، محرم و رجب) جنگ و خون ریزی ممنوع بود.

جنگ در ماه های حرام را گناهی بزرگ و نابخشودنی (فجار) می دانستند.

چنین قانونی اون هم با اون گستره حمایتی و پشتوانه فرهنگی، موقعيت خوبی برای رساندن پیام پیامبر(ص) به گوش دیگران پدید آورد که این زمینه و بستر در جای دیگر نبود.
4ـ وجود کعبه و سنت حج و زیارت خانه خدا که از وقت حضرت ابراهیم خلیل به یادگار مانده بود.

این امر موجب شد که مکه مرکز رفت و آمدها و تبادل امور تجارتی و فرهنگی گردد.

پیامبر از این موقعيت هستفاده کند تا پیامش را به گوش اقوام و ملل جهان برساند.
5ـ مکه و حرم؛ در میان اعراب از قدیم قانون حرم و حرمت کعبه و اطراف اون وجود داشت.

این امر موجب شد پیامبر(ص) تا حدودی از شر دشمنانش آسوده باشد.
6ـ قانون امان؛ عرب های جاهلی به رغم همه ضعف های اخلاقی، برخی از خصلت های پسندیده و مترقی میان اونان رواج داشت که از اون جمله قانون امان و پناهندگی بود.
طبق این قانون اگر کسی (حتی دشمن) در پناه فرد یا قبیله ای برنامه می گرفت، در امان بود و با تمامی وجود از او دفاع می کردند.

در تاریخ آمده هست که پیامبر اسلام(ص) در شرایط سخت و بحرانی از این قانون هستفاده نمود و از کشته شدن رهایی یافت.
همچنین می توان فرمود که سرزمین حجاز یک موقعیت تمدنی منحصر به فرد داشت، چون در مرکز دایره ای برنامه داشت که از هر سو تمدن های گذشته بشری اون را احاطه کرده بودند.

در جنوب اون تمدن یمن، در شمال تمدن روم و فنیقیه، در شرق و شمال شرقی تمدن ایران، کلده و آشور و در غرب تمدن مصر باستان وجود داشتند.

طبیعی هست که چنین موقعیتی بستر خوبی برای رشد و گسترش اسلام گردد و خداوند حکیم و علیم پیامبر اسلام را در مرکز این دایره برانگیزد تا راه هدایت بشری آسان گردد.
این نکته را نیز اضافه کنیم که با توجه به شرایط سرزمین حجاز و امتی که در جاهلیت زندگی می کردند، از نظر روابط اجتماعی، از نظر رعایت حقوق انسان ها، و نوع دین و آیینی که داشتند(بت پرستی)، نیز بعضی سنت ها و آداب زشت مانند زنده به گور کردن دختران و ...

از سایر ملت های همجوار، پست تر و پایین تر بودند.
به نظر می رسد چنین انسان هایی به هدایت و پیام الهی نیاز بیشتری نسبت به ملت های دیگر در اون وقت مانند ایران و روم داشتند.

البته اگر چه از تمدن و ارزش های انسانی دورتر بودند، اما درون خود نیاز به هدایت را بیشتر احساس می کردند.
آیه مبارکه الله اعلم حیث یجعل رسالته؛ خداوند آگاه تر هست که کجا رسالت )پیامبری) را برنامه دهد به ما می فهماند که اسرار بسیاری در موضوع رسالت و پیامبری وجود دارد که خداوند از اون آگاهی دارد و ما تنها به بخشی از اون می توانیم دست یابیم
همچنین عرب وقت پیامبر خیلی پر بهانه تر در پذیرش حق بودند، قراون نیز اشاره داردکه اگر قراون را به زبان عجمی نازل میکردیم عرب ایمان نمی آورد.

پس خدا با این کار که پیامبری از جنس خودعرب را مبعوث کرد، بهانه را از اونها گرفت.
همچنین زبان عربی برترین زبان درتفهیم هست بطوریکه همه لغات غیر عرب را میشود به عربی درآورد و لی شما لغت عرب را نمیتوانید دقیقا معادل غیر عربی مثلا فارسی یا انگلیسی را بجایش بگزارید.مثلا کلمه : عین درلغت عرب 70 معنی دارد که هرکدام فقط با قرینه معلوم میشود.

یا کلمه بسم الله الرحمن الرحیم در اینجا حروف مانند ال - ب- و..همه معنی دارند ولی معادل فارسی یا ..ندارد!


همچنین بنا بر نقل روایات ما بیش از 124 هزار پیامبر مبعوث شده داریم، لذا ممکن هست بسیاری از اونان در مناطق مختلف دنیا به رسالت مبعوث شده اند و ما از اونان بی خبریم چنانچه خود خداوند متعال در قراون می فرماید: و منهم من قصصنا علیک و منهم من لم نقصص علیک، ما پیش از تو رسولانی فرستادیم که سرگذشت گروهی را برای تو بازفرموده و گروهی را برای تو باز گو نکردیم.(غافر 78)

همچنین با توجه به این آیه شریفه که خدا می فرماید): ان من امه الا خلا فیها نذیر)می فهمیم که تمامی امتهایی را که خداوند آفریده دارای پیامبری بوده اند، پس مبعوث شدن پیامبران اختصاصی به عربها ندارد و اینکه پیامبر اکرم (ص) و ائمه اطهار (علیهم السلام) عرب بودند همانطوری که فرمودیم به جهت خواست خداوند و اقتضای وقت بوده هست.
در هر صورت این که در سوال آمده هست که همه پیامبران عرب بودند صحیح نیست بلکه برخی از اونان عرب بودند و برخی عرب نبودند.

در حدیثی آمده هست که پنج نفر از انبیا سریانی بودند ، پنج نفر عبری بودند و پنج نفر عرب بودند .(1)
------------------
1- بحار الانوار ج 11 ص 56 ح 57 به نقل از اختصاص .

برگرفته از پرسمان

پرسمان در تاریخ 5 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 02:12 ق.ظ به این سوال جواب داده هست.


82 out of 100 based on 82 user ratings 682 reviews