بعضی از شاخه های دین مسیح برزخ را قبول ندارند، آیا همه پیروان ادیان یهود و مسیح معاد


بعضی از شاخه های دین مسیح برزخ را قبول ندارند، آیا همه پیروان ادیان یهود و مسیح معاد




    بعضی از شاخه های دین مسیح برزخ را قبول ندارند، آیا همه پیروان ادیان یهود و مسیح معاد را قبول دارند؟ آیا در آخرت دینی غیر از اسلام پذیرفته می شود؟

پاسخ :


اولا آیه ای که حکم ارتداد در آن آمده رو می خواستم، دوما چه کسی مرتد است؟

1:



در ذکر سُبحانک رب السماوات السبع و رب الارضین السبع. منظور از ارضین و هفت زمین( الارضین

1.


درباره درمان چشم چرانی توضیحاتی دهید؟
اعتقاد به بقاء روح از قدیم در بین اقوام گوناگون وجود داشته هست ؛ و اقوام گوناگون بشری به نوعی به سعادت و شقاوت سپس مرگ معتقد بوده اند ؛ و البته برخی گروهها نیز با صراحت بقاء سپس مرگ را منکر شده اند.


چند مورد از مضامین سیاسی سوره شوری را برایم بنویسید.
ولی معاد به معنی خاصّ اون ، یعنی برخاستن مردگان از قبور برای حسابرسی اعمال ،تنها در برخی ادیان به وضوح دیده می شود ؛ ولی تعریف معاد در همه اونها یکسان نیست ــ در ادامه به این ادیان و نحوه اعتقاد اونها به معاد پرداخته خواهد شد.


اگر فردی به مدت تقریبا یک ماه جنب نشود از لحاظ جسمی یا جنسی مشکل دارد؟
ــ

مگر نمی گویند که خداوند نیروی مطلق است پس آیا خداوند می تواند موجودی قویتر از خود به
از معادی که در دین حضرت ابراهیم (ع) و انبیاء سپس او تا وقت حضرت موسی (ع) مطرح بوده اطلاع کافی در دست نیست ؛ لذا بحث را از دین یهود آغاز می کنیم .

چه کسی « اشهد انا علیا ولی الله» را در اذان و اقامه آورد؟
معاد در دین یهود و مسیحیت.

در روایات است که صدقه، هفتاد و دو بلا را رفع می کند. چند تا از بلاهایی که با صدقه رفع
در مورد اعتقاد یهودیان و مسیحیان سه سوال مطرح می شود.


1.

آیا یهودیان و مسیحیان پايه ا معاد و رستاخیز را قبول دارند یا خیر؟
2.

بر فرض قبول ، آیا معاد جزء اصول دین اونها هست یا خیر؟
3.

آیا به معاد جسمانی قائلند یا به معاد روحانی؟
قبل از پرداختن به جواب این سوالات ذکر این نکته لازم هست که اوّلاً به تصریح قراون کریم و شهادت تاریخ ، دین یهودیت و مسیحیت دچار تحریف شده اند ؛ لذا به عقیده ما عقیده ی فعلی یهودیان و مسیحیان عین تعالیم حضرت موسی و حضرت عیسی ــ علیهما السلام ــ نیست.

ثانیاً این دو دین دارای فرقه های بسیار گوناگون و متنوعی هستند که گاه دارای آرای متناقض در یک موضوع خاصّ هستند ؛ که پرداختن به همه ی اونها از حدّ این مقال خارج هست ؛ لذا در اینجا فقط به اقوال فرقه های مشهور اونها اشاره می شود .
یهود و رستاخیز
دکتر جواد مشکور در کتاب خلاصه ادیان و حسین توفیقی در کتاب آشنایی با ادیان بزرگ در مورد اعتقاد یهودیان به رستاخیز بر این نکته تصریح می نمايند که در تورات و بلکه در کلّ عهد عتیق یهودیان ، اشاره ی روشنی به آخرت و روز جزا وجود ندارند ؛ و تعبیر آخرت که در چند جای عهد عتیق آمده هست دلالتی بر معاد پس از مرگ ندارد بلکه به معنای عاقبت دنیوی اعمال هست .

این دو محقق همچنین متذکر شده اند که اعتقادبه معاد در قوم یهود اعتقادی وارداتی هست ؛ و یهودیان این عقیده را پس از آزادیشان از اسارت بابل به دست کورش ، از زرتشتیان فرا گرفته اند.

(ر.ک: خلاصه ادیان، دکتر محمد جواد مشکور، ص134 و142 و آشنایی با ادیان بزرگ ؛ حسین توفیقی ؛ ص110)
امّا در کتاب تلمود که از کتب مذهبی یهود هست از معاد بسیار سخن فرموده شده هست.

کتاب تلمود در واقع تفسیر و تأویل تورات هست و توسط دانشمندان یهودی در طول تاریخی طولانی جمع آوری شده هست ؛ و پیدایش اون بنا به برخی اقوال ، نزدیک به هزار سال سپس حضرت موسی (ع) بوده هست ؛ و بنا به برخی اقوال دیگر ، پیدایش اون سپس حضرت عیسی بوده هست .

این کتاب مورد قبول فرقه فریسیان هست ولی فرقه صدوقیان ، که الاون منقرض شده هست ، اون را قبول نداشتند.

در این کتاب معاد جزء اصول دین یهودیان معرفی شده و انکار اون گناهی بزرگ شمرده شده هست.

در تلمود چنین آمده هست: «کسی که به رستاخیز مردگان معتقد نباشد و اون را انکار کند از رستاخیز سهمی نخواهد داشت »
محدوده ی معاد در دین یهود
بین علمای یهود بر سر این که آیا معاد برای همه افراد بشر هست یا تنها شامل حال برخی افراد هست اختلاف نظر وجود دارد ؛ بعضی از اونها معتقدند که معاد برای همه مردگان هست ؛ ولی برخی دیگر معاد را مختصّ یهودیان می دانند ؛ و عدّه ای دیگر فرموده اند: حتّی یهودیانی هم که لیاقت و امتیازات لازم را در دنیا کسب نکرده اند از زندگی سپس مرگ محروم خواهند بود.
معاد روحانی یا جسمانی
از مجموع نوشته های علمای یهود هستفاده می شود که اونها معاد را جسمانی می دانند ؛ گرچه در نحوه این معاد جسمانی بین علمای یهودی اختلاف نظر وجود دارد.



حاصل سخن:
از مطالبی که ذکر شد به دست می آید که در تورات نص صریحی بر معاد نیست بلکه اشاراتی هست که بعضی دلالت اونها بر معاد را پذیرفته و بعضی دیگر اون را انکار کرده اند بنابراین بحث معاد در بین علمای یهود خصوصا یهودیان اوّلیّه ، محلّ اختلاف هست.

ثانیا فرقه ای که قائل به معاد هستند اون را جزء اصول دین یهود می دانند ؛ امّا در اینکه آیا معاد برای همه هست یا بعضی افراد ، اختلاف نظر داردند.

ثالثا معتقدین به معاد از یهود ، معاد را جسمانی می دانند نه روحانی.
(منابع مطالب فوق : کتاب افتخار اسلام به سایر ادیان ؛ تألیف محمد صادق فخر الاسلام ص129 به بعد - کتاب گنجنه ای از تلمود ص362 به بعد - کتاب خلاصه ادیان ؛ ص134 به بعد)
اعتقاد به عالم برزخ نیز در عقائد یهودیان به چشم نمی خورد ؛ اگرچه معتقدند روح سپس مرگ تا وقت قیامت باقی خواهد بود ، امّا درباره ی اینکه روح در این مدّت کجا و چگونه خواهد بود سخنی ندارند.

معاد در مسیحیت
اونچه از کتاب مقدّس و کتبی که درباره مسیحیت نوشته شده به دست می آید این هست که همه ی مسیحیان معتقد به رستاخیز هستند و اعتقاد به رستاخیز را از اصول دین خود می دانند.
در مورد جسمانی یا روحانی بودن معاد از دیدگاه دین مسیحیت ، شیخ محمد صادق فخر الاسلام در کتاب « افتخار اسلام بر سایر ادیان » صفحه 120 می نویسد: «ابرنامه به معاد و حشر جسمانی از ضروریّات دین نصاری و مجمع علیه جمیع فرق ایشان هست و در این مسئله با ما هیچ اختلافی ندارند و ابرنامه به حشر جسمانی منصوصٌ علیه اناجیل هست در مواضع کثیره.» ایشان شش مورد از اناجیل را هم ذکر فرموده اند که در اونها تصریح به جسمانی بودن معاد شده هست ؛ اونگاه فرموده اند: امّا این نکته لازم به یادآوری هست که اگرچه علمای مسیحی و اناجیل تصریح به جسمانی بودن معاد دارند ولی درباره ی لذّات و آلام و عذاب اخروی می گویند: در آخرت لذّت و عذاب ، روحانی هست نه جسمانی ؛ و این یکی از صدها موارد تناقض در عقائد مسیحیت هست.(همان، ص121)
شایان ذکر هست که گروهی از خداپرستان لیبرال و نئوارتدکس این گونه تصریحات کتاب مقدس مسیحیان را انکار و قائل به روحانیّت معاد شده اند.
مسئله دیگری که نباید از اون غفلت کرد مسئله رستاخیز حضرت مسیح هست که نصاری به اون قائلند ؛ اینها معتقدند که حضرت مسیح کشته شد ولی سپس مرگ دوباره زنده شد ؛ و این رستاخیز در همین دنیا و جسمانی بود؛ و بر این مطلب در موارد متعددی از اناجیل تصریح شده هست.(انجیل یوحنا 1/23، مرقس 15/45، مثی 28/9، لوقا 24/34 و یوحنا 20/25 و ...

)
بنا بر این ، مسئله رستاخیز مسیح را با مسئله رستاخیز و معاد مردگان در مسیحیت نباید خلط نمود.
مسیحیان درباره ی رستاخیز و معاد مردگان بر این باورند که حضرت عیسی مسیح ــ که به اعتقاد اونها همان خداست که به صورت بشر در آمده هست ــ از آسمان فرود خواهد آمد و هزار سال در زمین حکومت خواهد کرد ؛ سپس هزار سال ، روز داوری فرا خواهد رسید و مسیح ، قیامت را برپا خواهد نمود و بین امت داوری خواهد کرد ؛ و گروهی را به بهشت و گروهی را به جهنم خواهد فرستاد.

از ظاهر کلمات مسیحیان چنین بر می آید که جایگاه این رستاخیز همین دنیای مادّی خواهد.

همچنین از سخنان رایج در زبان اصحاب کلیسا و دعاهایی که در مناسبتهای مختلفی چون دفن مردگان می خوانند ، چنین بر می آید که اونها به حیات روح سپس مرگ نیز اعتقاد دارند لکن در کیفیّت این حیات سخن روشنی ندارند.

برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه فرمایید:
- درآمدی بر تاریخ و کلام مسیحیت ؛ تألیف محمد رضا زیبائی نژاد
- کلام مسیحی ؛ تألیف توماس میشل ؛ ترجمه حسین توفیق

2.

روشن هست که تا قبل از ظهور اسلام هر کس به حضرت عیسی (ع ) و دین مسیح ایمان آورده و برپايه قوانین اون دین عمل کرده و از دنیا رفته هست ، حساب و کتابش برپايه همان دین خواهد بود.

همچنین کسانی که پیرو واقعی حضرت موسی (ع ) و یهودیّت واقعی بوده اند و قبل از ظهور حضرت عیسی (ع) از دنیا رفته اند ، طبق مقرّرات اون دین مورد مؤاخذه و حساب واقع می شوند امّا سپس ظهور دین مقدّس اسلام ، همه ی ادیان پیشین منسوخ شده و پیروان سایر ادیان ، موظّف به پیروی از دین اسلام می باشند .

خداوند متعال می فرماید: « وَ مَنْ یَبْتَغِ غَیْرَ الْإِسْلامِ دیناً فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِی الْآخِرَهِ مِنَ الْخاسِرین‏.

ـــــــــــ و هر کس جز اسلام آیینى براى خود انتخاب کند، از او پذیرفته نخواهد شد؛ و او در آخرت، از زیانکاران هست» (آل‏عمران:85 ) ؛ البته به شرط اون که ندای اسلام به گوش اونها رسیده باشد.

چون با رسیدن ندای اسلام به گوش پیروان سایر ادیان ، عقلاً و شرعاً ـ به شرع خودشان ـ بر اونها واجب هست که به تحقیق درباره ی اسلام بپردازند و اگر در ضمن این تحقیق ، حقّانیّت یا رجحان اسلام بر اونها ثابت و حجّت بر اونها تمام شد از اون به بعد عذری نخواهند داشت.

امّا اگر در ضمن تحقیق ـ به فرض بعید ـ حقّانیّت یا رجحان اسلام نسبت به دین خودشان ، بر اونها ثابت نشد ، در اون صورت بر پايه دین خودشان با اونها رفتار خواهد شد.

همچنین اگر کسی ندای اسلام را شنید ولی تحقیق نکرد باز مقصّر بوده معذّب خواهد شد ؛ چون هیچکدام از ادیان سابق ، ادّعای خاتمیّت ندارند لذا هر دین جدیدی که مطرح می شود بر پیروان ادیان قبل از اسلام ، منطقاً لازم هست که اون را برسی نمایند.

امّا بر مسلمین ، چنین تحقیقی در باب مدّعیّان نوظهور دین ، لازم نیست ؛ چون خاتمیّت اسلام از ضروریّات و قطعیّات اسلام هست.

برگرفته از پرسمان

پرسمان در تاریخ 5 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 10:42 ق.ظ به این سوال جواب داده هست.


76 out of 100 based on 66 user ratings 466 reviews