قیامی که مختار بعد از واقعه عاشورا انجام داد، چگونه بود؟ لطفا به طور کامل توضیح دهید


قیامی که مختار بعد از واقعه عاشورا انجام داد، چگونه بود؟ لطفا به طور کامل توضیح دهید




    قیامی که مختار بعد از واقعه عاشورا انجام داد، چگونه بود؟ لطفا به طور کامل توضیح دهید لطفا جواب شامل موارد زیر باشد: مختار به همراه چه کسانی این کار را انجام داد؟ چه کسانی در این قیام به درک واصل شدند؟ این قیام چند سال بعد از کربلا رخ داد؟ چرا مختار در کربلا نبود؟

پاسخ :


من از جایی شنیدم که (پیامبر(ص) فرمود: نماز جمعه بر همه واجب است). آیا این حرف صحیح است

1:



به اعتقاد ما شیعیان در هر دوره ای باید حجتی وجود داشته باشد، با این حساب در دوران بین



می خواهم در خصوص عرفان کیهانی بدانم؟ آیا مورد تأیید تشیع است؟
پاسخ: این سوال چند بخش دارد که به یک یک جواب داده می شود:

معرفی کتاب در مورد نقش نسل انقلاب و پیام انقلاب به نسل بعد از انقلاب را می خواستم.
چرا مختار در کربلا نبود: مختار پس از شهادت علی (ع) به بصره رفت و مدتی در اونجا ماند.


عاقبت زلیخا در داستان زندگانی یوسف پیامبر(ع) چیست؟
پس از مدتی دوباره به کوفه آمد.


چرا با اینکه یکی از معجزات پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله دو نیم کردن ماه است ولی بنده
وقتی که مسلم بن عقیل از سوی امام حسین (ع ) به کوفه رفت , در منزل مختار سکونت کرد و به خاطر همکاری با مسلم بن عقیل به زندان انداخته شد .مختار تا وقت وقوع حادثه کربلا در کوفه زندانی بود.


وقتی انسان در حال تحقیق در زمینه اصول دین هست و یا شبهه ای دارد، در این مدت که دچار شک
میثم تمار و مختار هر دو در کوفه زندانی بودند.


یک جوان برای اینکه بتواند در زندگی مسیر کمال را طی کند، باید چه مراحلی را بگذراند؟ اگر
روزی میثم به مختار فرمود : تو از زندان آزاد می شوی و این عبیدالله ستمگر را می کشی و پای خود را روی صورت او می گذاری .

میثم و مختار هر دو به اعدام محکوم شدند ولی مختار به وساطت عبدالله بن عمر که شوهر خواهرش بود از اعدام و زندان نجات یافت, اما دیگر امام حسین(ع)به شهادت رسیده بود, ولی مختار پی در پی دنبال زمینه سازی برای انتقام خون امام حسین (ع) بود.
قیام مختار به همراه چه کسانی بود وچگونه صورت گرفت و در چه تاریخی بود: هنگام غروب روز دوشنبه دوازدهم ربیع الاول سال 66 هجری قمری, یعنی حدود پنج سال سپس قیام عاشورا, ابراهیم اشتر(فرزند مالک اشتر نخعی)که مرد شماره ی 2 انقلاب مختار بود, بالای مناره ی مسجد رفت و اذان فرمود .

نیروهای وفادار به انقلاب به سوی مسجد روان شدند و پشت سر ابراهیم اشتر, فرمانده نیروهای جنگی مختار, نماز خواندند.

پس از نماز به دستور ابراهیم اشتر, جمعیت حاضر در مسجد, با هم به سوی خانه مختار, فرمانده کل نیروهای انقلابی , حرکت کردند.

رئیس شهربانی کوفه خود را به سرعت به هستاندار رساند و به او فرمود : به زودی مختار قیام خواهد کرد, باید مراقب باشی .

هستاندار کوفه عبدالله بن مطیع بود که از سوی عبدالله بن زبیر نصب شده بود.

روز دوشنبه دوازدهم ربیع الاول سال 66 هجری قمری از سوی عبدالله بن مطیع در کوفه حکومت نظامی بربرنامه شد.

رئیس شهربانی به همه ی نقاط حساس و مهم کوفه , نیروی نظامی اعزام کرد و مراکز مهم نظامی تحت مراقبت شدید برنامه گرفت .

از سوی هستاندار عبدالرحمن بن سعید مأمور حفظ میدان سبیع شد, کعب بن ابی کعب مأمور کنترل میدان بشر گردید, شمر بن ذی الجوش مراقب میدان سالم بود, عبدالله بن مخنف مسؤول حفظ میدان صائدین شد, ابو حوشب مسؤول کنترل میدان مراد شد و شبث بن ربعی به خارج شهر به نقطه ای به نام شوره زار اعزام شد.

این مسؤولان هر کدام نیروهای جنگی ورزیده ای در اختیار داشتند و به این ترتیب همه جای کوفه تحت کنترل اینها درآمد.

ابراهیم اشتر همچنان به طرف خانه مختار در حرکت بود و او می دید که شهر در کنترل نیروهای هستاندار هست ولی بدون هیچگونه ترس به این عمل خود ادامه داد.

حمید بن مسلم می گوید: شب سه شنبه بود که به طرف خانه مختار حرکت کردیم .

به خانه عمرو بن حریث رسیدیم , تعداد ما در حدود یکصد نفر بود, همه مسلح بودیم , شمشیرهایمان زیر لباسمان بود, زره هم پوشیده بودیم .

حرکت کردیم تا به خانه سعید بن قیس رسیدیم , از اون خانه هم گذشتیم تا به خانه اسامه رسیدیم .

ما به طرف باب الفیل پیش رفتیم تا به خانه مختار برسیم .

ما درست به سوی قلب دشمن می رفتیم .

همچنان به پیش می رفتیم که ناگهان فرمانده نیروهای دشمن راه را بر ما بست و فرمود : چه کاره اید؟ کجا می روید؟ ابراهیم فرمود : من ابراهیم هستم فرزند اشتر.

رئیس پلیس فرمود : این افراد مسلح کیستند؟ شما مشکوک هستید و نمی گذارم بروید.

ابراهیم فرمود : ای بی پدر برو کنار.

رئیس پلیس فرمود : هرگز نمی شود.

مردی پشت سر رئیس پلیس بود به نام ابوقطن و ابراهیم با او سابقه ی دوستی داشت .

ابراهیم به او فرمود : ای ابا قطن بیا جلو.

او فکر کرد که ابراهیم می خواهد از او بخواهد که این رئیس مانع حرکت ما نشود.

ابو قطن جلو آمد و ابراهیم ناگهان نیزه او را گرفت و فرمود : عجب نیزه ای هست ها؟! ناگهان نیزه را در گلوی رئیس پلیس فرو برد و او را از پا درآورد و همراهان ابراهیم سر او را از بدن جدا کردند.

نیروهای تحت فرماندهی رئیس پلیس وقتی اوضاع را چنین دیدند صحنه را ترک کردند.

برخی از اون نیروها این جریان را به اطلاع هستاندارد کوفه رساندند.

ابن مطیع پسر رئیس پلیس را رئیس پلیس کرد.

ما رفتیم تا به خانه مختار رسیدیم و جریان را به او فرمودیم .

ابراهیم به مختار فرمود : باید همین امشب برنامه را شروع کنیم و مختار فرمود : خداوند تو را به خیر و خوبی مژده بدهد.

در همان شب , قیام رسما فراخوان شد.

عملیات قیام در سه مرحله خلاصه می شد: الف .

آزادسازی کوفه ب .

سرکوب ضد انقلاب داخلی ج .

آماده سازی نیروی کافی برای جنگ با نیروهای شام .

مختار دستور داد نیروهای انقلابی بیرون بریزند و حرکت نمايند.

نیروهای انقلابی گروه گروه به محله دیرهند آمدند و زیر پرچم مختار و ابراهیم برنامه گرفتند.

برخی از رؤسای قبایل اطراف داخل کوفه شدند و خود را به نیروهای مختار رساندند.

اکثر امت عراق اون وقتها ایرانی بودند.

ایرانیان نیز به مختار و ابراهیم پیوستند.

صبح شد, رهبر قیام مختار جلو ایستاد و نماز را به جماعت اقامه کرد.

از سوی هستاندار کوفه منادی ندا داد: ای امت کوفه هر کس امشب به مسجد کوفه نیاید خونش هدر هست .

جمعیت زیادی به مسجد رفتند.

ابن مطیع تعدادی از سران قبال کوفه را مأموریت داد تا هر کدام گروهی را فرماندهی نمايند.

ابن مطیع بیشتر سران و فرماندهان خود را از قاتلین کربلا انتخاب کرد و نیروهای خود را به این صورت ساوقتدهی کرد: 1.

شبث بن ربعی به فرماندهی چهار هزرا نفر انتخاب شد.

2.

راشد, رئیس پلیس , به فرماندهی چهار هزار نفر, 3.

شداد بن ابیجر به فرماندهی سه هزار نفر, 4.

عکرمه بن ربعی به فرماندهی سه هزار نفر 5.

عبدالرحمن بن سوید به فرماندهی سه هزار نفر.

مختار ابراهیم اشتر را با900 پیاده نظام و نعیم بن هبیره را با 900 نفر به طرف مقر فرماندهی دشمن روانه کرد.

مختار به اونان فرمود : بروید, با دشمن روبرو شوید, هنگامی که به دشمن رسیدید با نیروهای پیاده درگیر شوید و حمله را شروع کنید.

مواظب باشید هدف تیراندازان برنامه نگیرد.

مختار تأکید کرد: به مقر خود باز نگردید تا پیروز شوید یا همه کشته شوید.

این 1800 نفر به جنگ راشد رفتند که چهارهزار نفر نیرو در اختیار داشت .

مختار یزید بن انس را با 900 نفر به سوی نیروهای شبث بن ربعی فرستاد که چهار هزار نفر بودند.

نیروهای مختار و ابن مطیع با هم درگیر شدند.

درگیریها در همه جبهه ها به شدت ادامه یافت و آخر سر نیروهای هستاندار کوفه شکست خوردند و خود هستاندار شبانه به صورت مخفی و در پوشش زنانه از قصر فرار کرد و به این ترتیب کوفه تسخیر شد و بسیاری از نیروهای غیرانقلابی و ضدانقلابی به نیروهای مختار پیوستند.

مختار در کوفه یک حکومت شیعی انقلابی تشکیل داد.

تشکیل این حکومت بر پايه مکتب اهلبیت و با اجازه ی اونان صورت گرفت .

روز جمعه بود, همه در نماز جمعه حاضر شدند.

مختار در خطبه های نماز جمعه فرمود : ای امت کوفه ! من از جانب اهلبیت پیامبر مأموریت یافته ام تا به خونخواهی امام مظلوم حسین به علی و شهدای کربلا قیام کنم و انتقام خون اون گلگون کفنان را بگیرم و تا آخرین نفس این هدف را تعقیب خواهم کرد.

پس از سخنرانی امت گروه گروه با مختار بیعت کردند.

مختار پس از تصرف کوفه و عادی شدن اوضاع به ساوقتدهی نیروهای انقلابی پرداخت .

ابراهیم بن اشتر نخعی را فرمانده کل نیروهای مسلح کرد, عبدالله بن کامل را رئیس کل شهربانی کرد و ابو عمره ی کیانی را هم فرمانده گارد مخصوص کرد.

پس از این , عبدالله بن حارث نخعی را هستاندار ارمنیه , محمد بن عمیر را هستاندار آذربایجان , عبدالرحمن بن سعید را هستاندار موصل , اسحاق بن مسعود را هستاندار مدائن , قدامه بن ابی عیسی را فرماندار بهقباد بالا, محمد بن کعب را فرماندار بهقباد میانی , حبیب بن منفذ را فرماندار بهقباد پایینی و سعید بن حذیفه را هستاندار حلوان کرد.

مختار پس از تسلط بر اوضاع خودش قضاوت می کرد و از صبح تا غروب قضاوت می کرد و سپس مدتی عبدالله بن مالک را قاضی برنامه داد.

روزها و شب ها می گذشت و در این میان نیروهای ضدانقلابی مخفیانه خود را ساوقتدهی می کردند.

پس از اونکه قوت یافتند, ناگهان وضع کوفه را به هم زدند.

جنگ در کوفه آغاز شد و بسیار خطرناک گردید.

مختار در محاصره برنامه گرفت .

ابراهیم اشتر به کوفه بازگشت و این امر روحیه ی دشمن را ضعیف و در پایان به شکست دچار ساخت .

این بار پانصد نفر از ضدانقلاب ها اسیر شدند.

این اسیران دست بسته به مقر مختار آورده شدند.

اونان را از مقابل مختار عبور می دادند و در میان اونان هر کس که در حادثه کربلا دست داشت , مجازات می شد.

از میان این پانصد نفر, 248 نفر از شرایط حادثه کربلا بودند.

فرمان اعدام این 248 نفر صادر شد.

همه را گردن زدند.

پس از این ماجرا اونان که در قتل امام حسین (ع ) دست داشتند مخفی شدند.

مختار فرمان داد, قاتلان امام حسین را تعقیب کنید.

در پی این فرمان عملیات تعقیب و دستگیری قاتلان کربلا شروع شد.

ده نفر از قاتلان حادثه کربلا که بر بدن امام حسین اسب تاخته بودند دستگیر و به پشت خوابانده شدند.

اونان را به زمین میخ کوب کردند و اسب ها را با نعل اونقدر بر اونان تاختند که به هلاکت رسیدند.

شمر شتر امام حسین را که مخصوص امام حسین بود, به عنوان غنیمت به کوفه آورده و اون را به شکرانه کشتن امام حسین ذبح کرده و بین دشمنان اهلبیت تقسیم کرده بود.

به دستور مختار اون خانه ها شناسائی شدند و خراب کردند و کسانی را که با آگاهی از گوشت اون شتر خورده بودند, اعدام کردند.

به روایتی شمر بن ذی الجوشن در حال فرار زخمی و اسیر شد.

مختار دستور داد او را گردن زدند و بعد بدن او را در روغن جوشان افکندند.

بجدل بن سلیم که انگشتر امام را از دست امام در آورده و غارت کرده بود, دستگیر شد.

مختار دستور داد انگشتانش را قطع کردند, دو پایش را هم قطع کردند و در همان حال مرد.

خولی که سر امام حسین را به کوفه برده بود, دستگیر شد.

مختار دستور داد که او را در مقابل خانه اش کشتند و جسدش را آتش زدند.

سنان بن انس که روز عاشورا بر بدن امام حسین نیزه می زد و می توان فرمود که یکی از قاتلان اصلی امام حسین هست , دستگیر شد.

او را دست بسته نزد مختار آوردند.

مختار دستور داد: اول انگشتان او را ببرید, سپس دو دستش را, سپس دو پایش را و زنده زنده داخل روغن جوشان بیندازید.

حکیم بن طفیل که امام را با تیر می زد و قاتل حضرت عباس هست , دستگیر شد و نیروهای انقلابی خودشان او را تیرباران کردند چون ترسیدند که عده ای از مختار عفو او را بخواهد.

حرمله که علی اصغر را کشته بود, دستگیر و نزد مختار آورده شد, مختار دستور داد اول دو دست او را قطع کردند, سپس دستور داد دو پایش را هم بریدند و پس از اون او را آتش زدند و به این ترتیب قاتلان امام حسین هم کیفر خود را دیدند.( برای آگاهی کامل در مورد زندگی نامه مختارو مطالب یاد شده به کتاب »ماهیت قیام مختار بن ابی عبید« نوشته سید ابو فاضل اردکانی , از انتشارات مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی , مراجعه شود.


معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1.در کربلا چه گذشت، ترجمه نفس المهموم، شیخ عباس قمی، مترجم محمد باقر کمره ای.


2.

جنبش های شیعی در تاریخ اسلام، هاشم معروف الحسینی، ترجمه محمد صادق عارف.


3.

تاریخ طبری، ج 4، ترجمه ابوالقاسم پاینده

برگرفته از پرسمان

پرسمان در تاریخ 5 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 11:37 ق.ظ به این سوال جواب داده هست.


88 out of 100 based on 48 user ratings 298 reviews