تعریف دقیق قمار چیست؟ آیا مسابقات ورزشی که اکنون برگزار می گردد، قمار است؟ شنا و اسب


تعریف دقیق قمار چیست؟ آیا مسابقات ورزشی که اکنون برگزار می گردد، قمار است؟ شنا و اسب




    تعریف دقیق قمار چیست؟ آیا مسابقات ورزشی که اکنون برگزار می گردد، قمار است؟ شنا و اسب سواری چرا استثنا شده اند؟

پاسخ :


چه کار کنیم که شهوت کمتر به سراغ ما بیاید؟ دوست دارم ازدواج کنم ولی وضع مالی مناسبی

1:



اعتراف به گناه، غیر از اقرار به درگاه ربوبی، از نظر مراجع معظم، چه حکمی دارد؟ آیا اگر



مقصود از« وهن مذهب» چیست؟ مصادیق آن کدام است؟
تعریف قمار: قمار عبارت هست از قراردادی بین دو یا چند شخص که بازی مخصوصی بنمایند و هر یک از اونها برنده شد دیگران مال معینی را به او بدهند.
تعریف آلات قمار: هر وسیله یا ابزاری که عرفا در قماربازی به کار رود و برای این کار شهرت یافته باشد آلت قمار می شود بنابراین بازی با چنین آلاتی اگرچه قرارداد وشرط بندی برای برد و باخت هم در کار نباشد حرام هست.

گفته می شود، در عالم مجردات، زمان و مکان معنا ندارد؟ چطور می شود که در عالمی، زمان و
این تعریف، بازی کردن قمار به آلت خاص اختصاص ندارد و آلات قمار نیز صرفا مخصوص بازی قمار نیست و می توان جهت سرگرمی بازی کرد مانند زر ورق و یا شطرنج.


«سلام» به چه معناست؟
بازی کردن با آلات قمار همیشه ملازمه با قمار بودن بازی ندارد و در واقع بین قمار بازی و بازی با آلت قمار رابطه عموم و خصوص من وجه وجود دارد.


چگونه توجه خود را در نماز زیاد کنیم؟
ظابطه تشخیص آلت قمار از آلت قمار نمی تواند آلاتی که در وقت صدراسلام با اون قمار بازی می کردند، باشد چرا که فقها و مقنن نمی تواند در همه حال مصداق موضوع را معین کند و ناگزیر باید برای تشخیص آلت قمار به عرف رجوع کرد که مکان و وقت برای تشخیص این آلات اهمیت ویژه ای دارد.


آیا خوردن شیر زن توسط شوهرش حرام است؟
مثلا الاون نمی شود به آلت قمار بودن شطرنج به علت این که در جامعه عرب آلت قمار بوده حکم کرد بلکه باید دید در این جامعه آیا اکثر افرادی که با شطرنج بازی می نمايند آیا قمار بازی می نمايند یا خیر.


دین یهودی چه دینی است؟ لطفا شرح دهید.
همین ضابطه مشخص می کند که چه چیز آلت قمار هست و چه چیز نیست و قاضی با رجوع به عرف ونیز کارشناس مربوطه حکم می دهد که چه چیز آلت قمار هست و چه چیز نیست و شخص دیگری صلاحیت ندارد که وسیله ای را آلت قمار بداند.
در این راستا چند نکته بیان می شود:
1.

بازى‏ها به چهار گروه تقسیم مى‏شوند:
الف) بازى با آلات قمار با شرطبندى
ب) بازى با آلات قمار بدون شرطبندى
ج) بازى با غیر آلات قمار با شرطبندى
د) بازى با غیرآلات قمار بدون شرطبندى
2.

علما درباره تعریف «قمار« اختلاف نظر دارند؛ ولى بدون تردید حکم دو نوع بازى روشن هست.

قسم چهارم قمار نیست و به همان طور که در قمار بودن قسم اول و حرام بودن اون تردید نیست.

نوع سوم نیز تقریباً محل اتفاق نظر علماى دینى هست و بسیارى از فقها اصلاً ملاک قماربازى را توأم بودن اون با برد و باخت و شرطبندى مى‏دانند، حتّى اگر بازى با آلات قمار نباشد؛ مانند فوتبال که فى‏نفسه حرام نیست اما اگر با شرطبندى و برد و باخت مالى همراه باشد، قمار شمرده شده، حرام مى‏گردد.

پس شرطبندى در هرگونه بازى حرام هست مگر در موارد هستثنایى مانند شنا و تیراندازى و اسب سوارى.1
تنها مورد اختلاف قسم دوم هست؛ یعنى بازى با آلات قمار بى اون که با برد و باخت و شرطبندى همراه باشد.

قبل از هر چیز باید یاد آور شد، قمار و بازى با آلات قمار متفاوت هست؛ زیرا همان طور که فرموده شد، ممکن هست قمار بدون آلات قمار نیز صورت پذیرد.

از سوى دیگر، بازى‏ها تنها به خاطر قمار بودن حرمت ندارند.

برپايه روایات و فتواى فقها، بازى با آلات قمار نیز حرام هست.

مراد از آلت قمار، ابزارى هست که نوعاً با اون قمار بازى مى‏نمايند؛ به عبارت دیگر، چیزى که در عرف متدیّنان و کسانى که تقیّد شرعى دارند، لوازم قمار بازى شمرده مى‏شود؛ هر چند به قصد سرگرمى یا پرورش فکر بدون بردو باخت نیز مورد هستفاده برنامه مى‏گیرد.

این کار بازى با آلت قمار شمرده مى‏شود و طبق روایات حرام هست؛ اگر چه قمار نام نگیرد.
3.

دلیل تغییر حکم برخى بازى‏ها بدان جهت هست که، ممکن هست یکى از آلات قمار به تدریج تغییر ماهیّت دهد و دیگر در عرف متدینان لوازم قمار شمرده نشده، لوازم تفریح و سرگرمى یا پرورش فکر خوانده شود.

- چنان که برخى درباره شطرنج اظهار مى‏دارند - در این صورت حکم اون تغییر مى‏کند؛ زیرا حکم تابع موضوع هست و با دگرگونى موضوع دگرگون مى‏شود.

بنابراین، بهتر هست در این موارد به جاى «ییر حکم» از عبارت «تغییر موضوع» هستفاده کنیم تا اون‏ها که دقّت کافى ندارند نگویند اگر حلال و حرام پیغمبر(ص) ابدى هست، چرا حکم خدا دگرگونى مى‏یابد و حرمت به حلیت تبدیل مى‏شود.
4.

گاه مرجع تقلید که کارشناس امور دینى هست، یقین دارد وسیله‏اى لوازم قمار شمرده مى‏شود.

در این صورت، بازى با اون را حرام فراخوان مى‏کند.

گاه ممکن هست مرجع تقلید در صدق این عنوان تردید داشته باشد.

بنابراین، فتواى هر مرجع تقلید براى مقلدان خودش اعتبار دارد؛ همان طور که بیمار به دستور پزشک خود عمل مى‏کند.

پس ممکن هست یک مرجع تقلید مانند حضرت آیت اللّه سیستانى یا صافى گلپایگانى بازى با شطرنج را مطلقاً حرام بداند؛ ولى برخى مراجع دیگر مانند امام خمینى، مقام معظم رهبرى، آیات عظام فاضل، مکارم و بهجت به شرط اون که آلت قمار باشد، حرام به شمارش آورند.

بر این پايه چنانچه از آلت قمار بودن خارج شود، حرمتش نیز پایان مى‏یابد.

بنابراین، هرگونه بازى اگر همراه شرط بندى و یا با آلات قمار باشد، حرام هست؛ مانند تخته نرد و شرط بندى در فوتبال.

چنانچه وسیله‏اى قبلاً آلت قمار بوده و اکنون در آلت قمار بودنش تردید داریم، باید براى شناختن حکم اون به مرجع تقلید خود مراجعه کنیم.


براى اطلاع بیش‏تر درباره قمار از دیدگاه آیات و روایات و سابقه تاریخى‏اش در پیش از بعثت، مطالب زیر سودمند مى‏نماید.
خداوند متعال قمار را، در ردیف مى گسارى و بت‏پرستى، از کارهاى پلید شیطانى دانسته و به اجتناب از اون فرمان داده هست: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ؛2 اى کسانى که ایمان آورده‏اید، بدانید که شراب، قمار، بت‏ها و چوب‏هاى مخصوص برد و باخت، پلید و ناپاک و از کارهاى شیطانى هست، پس از این کارها بپرهیزید تا رستگار شوید».
«میسر» یعنى قمار.

ریشه این واژه «یسر» به معناى آسانى هست.

قمار را از اون جهت «میسر» مى‏خوانند که سبب گِرد آمدن آسان و بى‏زحمت مال مى‏گردد.3 امام رضا(ع) مى‏فرماید: «المیسر هوالقمار؛ میسر همان قمار هست.«4 البته در روایات متعدد، بازى با آلات قمار نیز در ردیف «میسر» شمرده شده هست.

امام باقر(ع) فرمود: وقتى نازل شد، از پیامبر اکرم(ص) پرسیدند: یا رسول الله میسر چیست؟ فرمود: هر اونچه که با اون قمار بازى نمايند حتى مانند قاب یا گردو.»5
خداوند متعال در آیه بعدى مى‏فرماید: شیطان همواره در صدد ایجاد دشمنى میان شما اهل ایمان و نیز بازداشتن شما از یاد خدا و برپایى نماز هست و قماربازى و مى گسارى لوازم شیطان در نیل به این هدف شمرده مى‏شود: «إِنَّما یُرِیدُ الشَّیْطانُ أَنْ یُوقِعَ بَیْنَکُمُ الْعَداوَهَ وَ الْبَغْضاءَ فِی الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ وَ یَصُدَّکُمْ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلاهِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ».6
خداوند متعال همچنین مى گسارى و قماربازى را در یک ردیف و از گناهان کبیره مى‏داند.

البتّه ممکن هست قمار و مِى منافعى نیز داشته باشد؛ اما قطعاً آثار زیانبار اون از سودش بیش‏تر هست: «یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ قُلْ فِیهِما إِثْمٌ کَبِیرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما وَ...».7
آیه سوم سوره مائده - «حُرِّمَتْ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَهُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزِیرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَیْرِ اللَّهِ بِهِ وَ الْمُنْخَنِقَهُ وَ الْمَوْقُوذَهُ وَ الْمُتَرَدِّیَهُ وَ النَّطِیحَهُ وَ ما أَکَلَ السَّبُعُ إِلاَّ ما ذَکَّیْتُمْ وَ ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ ذلِکُمْ فِسْقٌ...» - نشان مى‏دهد که تقسیم با «ازلام» نوعى قمار و حرام هست.
اعراب دوگونه ازلام (تیرهاى مخصوص) داشتند: «ازلام» امر و نهى و «ازلام قمار».

«ازلام قمار» عبارت بود از ده چوب تیر به نام‏هاى فذّ، توأم، مسبل، نافس، حلس، رقیب، معلّى، سفیح، منیح، وغد.

هفت تاى اولى به ترتیب از یک تا هفت سهم داشتند و سه تاى اخیر بى‏سهم بودند.

و کیفیت اون - اون گونه که در تفسیر مجمع‏البیان آمده هست8 - چنان بود که شترى را سربریده، 28 قسمت مى‏کردند.

اونگاه تیرها را مخلوط کرده، هر یک از ده قمار باز تیرى برمى‏داشت.

صاحب هر تیر از سهمى خاص بهره‏مند مى‏شد و اونان که سه تیر سفیح، منیح و رغد را به دست مى‏آوردند، بى اون که بهره‏اى از شتر ببرند، پول شتر را مى‏پرداختند.


خداوند این کار را فسق مى‏داند؛ یعنى «قمار» و بازى با آلات قمار که همراه برد و باخت باشد، گناه بزرگ و خروج از طاعت خداوند سبحان هست.9 بى‏تردید نه تیرهاى قمار خصوصیتى در تحریم داشتند و نه حیوان و گوشت اون.

بنابراین، اموال به دست آمده از هر نوع برد و باخت و قمار بازى حرام هست؛10 جز در مواردى مانند مسابقه شنا، تیراندازى و اسب‏سوارى.
خلاصه این که بازى قمار و آمیخته با برد و باخت مالى - با هر وسیله‏اى که انجام گیرد - حرام هست.

به دست آوردن مال به وسیله قمار، تصرف ناروا در مال دیگران هست و بر پايه آیه «وَ لا تَأْکُلُوا أَمْوالَکُمْ بَیْنَکُمْ بِالْباطِلِ وَ...»11 و روایات متعدد حرام شمرده مى‏شود.
نکته مهم دیگر بازتاب روانى قمار هست.

قمارباز همیشه بازنده هست؛ چون اگر ببرد، حریص‏تر مى‏شود و در قمار فزون‏تر فرو مى‏رود که به معناى افزایش احتمال باخت هست.

او سرانجام همه اونچه را در دفعات قبل برده، خواهد باخت؛ به ویژه اون که چون ثروت باد آورده هست، قدر نمى‏داند و برنگهدارى اون پاى نمى‏فشارد.

بى‏تردید به دست آوردن اموال و زندگى و خانه آشنایان و فرو افکندن اونان در فقر، قساوت قلب بسیار نیاز دارد.

چنان که در برخى روایات وارد شده هست.12
قریشیان - همان طور که امروزه نیز گاه به چشم مى‏خورد - اون قدر به قماربازى ادامه مى‏دادند که حتّى زن و فرزند خود را نیز مى‏فروختند.

بازى با آلات قمار حتّى اگر بدون برد و باخت باشد، حرام شمرده شده هست تا کسى به این وادى خطرناک که شبکه‏اى شیطانى هست، نزدیک نشود.
اون‏که مى‏بازد نیز مى‏کوشد براى جبران شکست روحى و مادى‏اش به بازى ادامه دهد؛ و چون اعصابش خرد شده هست، چه بسا تمام زندگى‏اش را مى‏بازد و براى تسکین خویش به مواد مخدر و مشروبات الکلى پناه برده، در منجلاب مفاسد فرو مى‏غلتد.

شاید بدین جهت شراب و قمار با هم در این آیات آمده هست.

در خصوص برخى بازى‏ها، مانند شطرنج - هر چند از نظر فقهى اشکال اون برطرف شود - باید دانست «فقه» مرز نهایى میان حرام و واجب را مشخص مى‏سازد.

امّا به آثار وضعى اون مانند پیامدهاى روانى، قساوت قلب و اتلاف عمر نمى‏پردازد.

برخى کارشناسان مانند «شانتال شوده«،قهرمان شطرنج فرانسوى، شطرنج را ورزشى خسته‏نماينده مى‏دانند؛ ورزشى که پرداختن به اون سایر منابع ذهنى را از کار مى‏اندازد و دیگر فعالیت‏هاى ذهن را بیهوده و پوچ مى‏نمایاند.

شطرنج مى‏تواند به مفهوم «نظریه پاسکالى» با فشارى که بر یک نقطه از بدن (مغز) وارد مى‏سازد، اختلال حواس ایجاد کند.
یکى دیگر از زیان‏هاى شطرنج، کینه‏اى هست که میان بازیکنان پدید مى‏آید؛ چنان که «الخین»، قهرمان شطرنج، مى‏گوید: «براى برنده شدن در بازى شطرنج، باید از حریف متنفر شد».

مهم‏تر از همه اون که بازى با پاسور و شطرنج و...

عمر انسان را تلف، اعصابش را فرسوده و روانش را آشفته مى‏سازد.


**********
1.

ر.ک: المکاسب، شیخ انصارى، ذیل بحث قمار از مکاسب محرمه؛ هدایهالطالب الى اسرار المکاسب، شهیدى تبریزى، ص 95؛ جواهرالکلام، محمد حسن نجفى، ج 22، ص 109.
2.

مائده(5): 90.
3.

قاموس قراون، سید على اکبر قرشى، ج 7، ص 263.
4.

وسائل‏الشیعه، حر عاملى، ج 12، ص 119، ح 3.
5.

همان، ح 4.

«قیل یا رسول اللّه! ما المیسر؟ فقال(ص(: کلّ ما تقومر به حتّى الکعاب و الجوز«
6.

مائده(5): 91.
7.

بقره(2): 219.
8.

مجمع البیان، طبرسى، ص 244 - 245.
9.

همان.
10.

تفسیر راهنما، على اکبر هاشمى رفسنجانى، ص 233.
11.

بقره(2): 188؛ نساء(4): 29.
12.

ر.ک: وسایل‏الشیعه، ج 12، ص 119 - 121.
در خصوص برخى بازى‏ها، مانند شطرنج - هر چند از نظر فقهى اشکال اون برطرف شود - باید دانست «فقه» مرز نهایى میان حرام و واجب را مشخص مى‏سازد.

امّا به آثار وضعى اون مانند پیامدهاى روانى، قساوت قلب و اتلاف عمر نمى‏پردازد.

شرط بندی در اصطلاح فقهی به عنوان قمار شناخته می شود.

دلیل حرمت قمار نیز آیات و روایات متعددی هست که از معصومین علیهم السلام در این زمینه به ما رسیده هست.
سه چیز از حرمت شرط بندی هستثنا شده هست که هر سه، نوعی ورزش می باشد.

1.

شنا 2.

تیراندازی 3.

اسب سواری.این سه ورزش اصلی ترین نیاز های امنیتی و نظامی جامعه مسلمین را تشکیل می داده هست.

یکی از مهمترین حکمت های هستثناء این سه مورد از حرمت شرط بندی ، تشویق مسلمانان به روی اوری به ورزش های مفید بوده هست که در جهاد از کارایی ویژه ای برخوردار بوده اند.
در حقیقت تشویق جوانان و ایجاد روحیه تدافعی و نظامی در کنار پرکردن اوقات فراغت و تحصیل نشاط روحی و جسمی از مهمترین دلایل جواز شرط بندی در مورد این سه ورزش هست.




برگرفته از پرسمان

پرسمان در تاریخ 5 اسفند ماه سال 1389 در ساعت 03:48 ب.ظ به این سوال جواب داده هست.


94 out of 100 based on 84 user ratings 1234 reviews