آیه ی 61 سوره آل عمران به کدام آیه معروف است ؟


آیه ی 61 سوره آل عمران به کدام آیه معروف است ؟




    آیه ی 61 سوره آل عمران به کدام آیه معروف است ؟

پاسخ :


سلام لطفا کمک کنید متشکرم من یه برادر 14 ساله دارم..متاسفانه متوجه شدم که دچار خودارضایی

1:



باسلام ختری هستم٢٠سال.ومدت٢سالی که به علت دانشکاه درخابکاه بودم بابرادردوستم مجیداشناشدم.باکذشت

تفسیر آیه مباهله (آیه 61 سوره آل عمران) : « فَمَنْ حَآجَّکَ فِیهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءکُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءکُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الْکَاذِبِینَ » هرگاه سپس علم و دانشى که به تو رسیده،(باز) کسانى با تو به محاجّه و ستیز برخیزند، به اونها بگو: «بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود؛ اونگاه مباهله کنیم؛ و لعنت خدا را بر دروغگویان برنامه دهیم.» واژه‏ى «نَبتَهل» از ریشه‏ى «اِبتهال» به معناى بازکردن دست‏ها و آرنج‏ها براى دعا، به سوى آسمان هست واین آیه به دلیل این واژه، به آیه‏ى مباهله معروف گشته هست.


سوراخ سقف خانه های قدیمی
مباهله، یعنى توجّه و تضرّع دو گروه مخالفِ یکدیگر، به درگاه خدا و تقاضاى لعن و نابودی براى هرکه باطل هست.


من دختری مجرد هستم که 1.5ساله که با مردی متاهل رابطه دارم البته فقط 5ماه است که صیغه محرمییت
در تفاسیر شیعه و سنى آمده : در سال دهم هجرى، افرادى از سوى رسول خدا (ص) مأمور تبلیغ اسلام در منطقه نجران (در سرزمین یمن) شدند.


سلام حباب سرنماز وبین ان باطل میکند البته شکو و یقین هردو است حباب وباد دایم حباب بیاد
مسیحیانِ نجران نیز هیئتى را به نمایندگى از سوى خود براى فرمودگو با پیامبر اسلام (ص) به مدینه فرستادند.ولی علی رغم مباحثه هایی که میان اونان و پیامبر (ص) شد، باز هم اونان بهانه‏جویى کرده و در حقّانیّت اسلام ابراز شک مى‏نمودند.


برای داشتن فرزند فوق العاده باهوش بایدچه کار کرد ایا راهکار مطمئنی وجود دارد ویا اینکه
اما سیره در مقابل این افراد لجوج چیست ؟ وقتی هستدلالهای متعدد جوابگو نشد و شخص مقابل از پذیرش حقّ خودداری کرد و به لجاجت و آشوب همچنين گفت ، جواب کوبنده هست از اینرو آیه نازل گشت که : « … فَقُلْ تَعَالَوْاْ نَدْعُ أَبْنَاءنَا وَأَبْنَاءکُمْ وَنِسَاءنَا وَنِسَاءکُمْ وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَل لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الْکَاذِبِینَ » … به اونها بگو: «بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را؛ ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود؛ اونگاه مباهله کنیم؛ و لعنت خدا را بر دروغگویان برنامه دهیم.» آری اگر انسان، علم و ایمان به هدف داشته باشد، حاضر هست خود و نزدیک‏ترین بستگانش را در معرض خطر برنامه دهد.


فرق،سر
« مِن بَعْدِ مَا جَاءکَ مِنَ الْعِلْمِ » و در وادی معرفت ، بین زن و مرد فرقی نیست : «نِسائِنا» هنگامى که نمایندگان مسیحیان نجران، پیشنهاد مباهله را از حضرت رسول (ص) شنیدند، با توجه به ادلّه روشن پیامبر، در مباحثات و احتمال پیامبر بودن ایشان ، متحیّر ماندند ، اونان مُهلت خواستند تا در این باره فکر و اندیشه و مشورت نمايند.


راه ورود به حرفه ی مدلینگ برای خانمهای علاقه مند در ایران چیست؟ آیا می توان در داخل
بزرگِ نصارى به اونها فرمود: شما پیشنهاد پیامبر مسلمین را بپذیرید و بروید ، اگر دیدید که پیامبر اونان، با سر وصدا و جمعیّتى انبوه براى نفرین مى‏آید، نگران نباشید و بدانید که خبرى نیست، ولى اگر با افراد کمی به میدان آمد، از مباهله خودداری کنید و با او مصالحه کنید و هرچه فرمود بپذیرید.

روز مباهله، اونها دیدند که پیامبر اسلام (ص) آمد اما همراه با دو کودک و یک جوان و یک زن ! اون دو کودک، حسن و حسین‏ و اون جوان، علىّ‏ بن ابى‏طالب‏ و اون زن ، فاطمه‏ى زهرا ، دختر پیامبر بودند.

اُسقف مسیحیان فرمود: من چهره‏هایى را مى‏بینم که اگر از خداوند بخواهند کوه از جا کنده شود، کنده مى‏شود.

با دیدن اون چهره ها ، اونها ترجیح دادند ، از مباهله فراخوان انصراف کرده و حاضر به مصالحه و توافق شوند !!! چنانکه آمد این ماجرا، علاوه بر تفاسیر شیعه، در اصلی ترین منابع حدیثی اهل سنّت نیز آمده.

[مطالعه بیشتر] در اینجا فخر رازى (از علمای اهل سنت) سؤالی را در باره نزول آیه در حق اهل بیت (علیهم‏السلام) مطرح کرده که : چگونه ممکن هست منظور از ابناءنا فرزندان ما حسن و حسین (ع) باشد ، درحالى که ابناء جمع هست و جمع بر دو نفر فرموده نمى‏شود ، و چگونه ممکن هست نسائنا که معنى جمع دارد تنها بر بانوى اسلام فاطمه (س) اطلاق گردد ؟ و اگر منظور از انفسنا تنها على (ع) هست چرا به صیغه جمع آمده؟! جواب : اولاً – همانطور که آمد، اجماع علماى اسلام و احادیث فراوانى که در بسیارى از منابع معروف و معتبر سنى و شیعه در زمینه ورود این آیه در مورد اهل بیت (علیهم‏السلام) به ما رسیده هست و در اونها تصریح شده پیغمبر (ص) غیر از على (ع) و فاطمه (س) و حسن و حسین (ع) کسى را به مباهله نیاورد ، قرینه آشکارى براى تفسیر آیه خواهد بود ، زیرا مى‏دانیم از جمله قرائنى که آیات قراون را تفسیر مى‏کند روایات و شان نزول قطعی هست .

بنابر این ، ایراد مزبور تنها متوجه شیعه نمى‏شود ، بلکه دانشمندان اهل سنت هم باید جوابگو باشند.

ثانیاً - اطلاق صیغه جمع بر مفرد یا بر تثنیه تازگى ندارد ، و در قراون و غیر قراون از ادبیات عرب، و حتى غیر عرب این معنى بسیار هست .

توضیح : بسیار مى‏شود که به هنگام بیان یک قانون ، یا تنظیم یک عهدنامه ، حکم به صورت کلى و به صیغه جمع آورده مى‏شود ، یک مثال عادّی مثلا در عقد اجاره ای ، صاحب خانه شرط میکند که در این خانه فقط مستأجر به همراه همسر و فرزندانش(جمع) زندگی نماید در حالیکه ممکن هست مستأجر در حال حاضر اصلا فرزندی نداشته باشد یا تنها یک یا دو فرزند داشته باشد ، این موضوع هیچگونه منافاتى با تنظیم قانون یا اجاره یا … به صورت جمع ندارد .

به عبارت دیگر حضرت رسول(ص) موظف بود طبق قراردادى که با نصاراى نجران بست، همه فرزندان و زنان خاص خاندانش و تمام کسانى را که به منزله جان او بودند، همراه خود به مباهله ببرد ، ولى اینها مصداقى جز دو فرزند و یک زن و یک مرد نداشت .

اضافه بر این در آیات قراون موارد متعددى داریم که عبارت به صورت صیغه جمع آمده اما مصداق اون منحصر به یک فرد بوده هست : مثلا در همین سوره (آل عمران) آیه 173 آمده : « الَّذِینَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُواْ لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ … » کسانى که امت به اونها فرمودند دشمنان (براى حمله به شما) اجتماع کرده‏اند از اونها بترسید .

در این آیه منظور از الناس (امت) طبق تصریح جمعى از مفسران فقط نعیم بن مسعود هست که از ابو سفیان اموالى گرفته بود تا مسلمانان را از قدرت مشرکان بترساند ! همچنین در آیه 181 آمده : « لَّقَدْ سَمِعَ اللّهُ قَوْلَ الَّذِینَ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ فَقِیرٌ وَنَحْنُ أَغْنِیَاء … » خداوند فرمودار کسانى را که مى‏فرمودند : خدا فقیر هست و ما بى‏نیازیم (و لذا از ما مطالبه زکات کرده هست) شنید .

که منظور از الذین در آیه به تصریح جمعى از مفسران فقط حى بن اخطب یا فنحاص هست .

و البته گاهى اطلاق کلمه جمع بر مفرد به عنوان بزرگداشت نیز دیده مى‏شود ، همان طور که در باره حضرت ابراهیم (ع) در آیه 120 سوره نحل آمده : « اِنَّ اِبْراهِیمَ کانَ اُمَّةً قانِتاً لله … » ابراهیم (ع) امّتى بود خاضع ، در پیشگاه خدا که در اینجا کلمه اُمّت ، که اسم جمع هست بر یک نفر ، اطلاق شده هست .

آری در دعا، حالات اهل دعا مهم هست، نه تعداد اونها، گروه مباهله نماينده پنج نفر بیشتر نبودند.

پنج نفری که هر کدام یک ملت بودند … فرمودنی هست اکنون، اون بیابانی که برنامه بود در اونجا مباهله صورت بگیرد ، داخل در شهر مدینه گشته و در اونجا ، مسجدى به نام «مسجد الاجابة» ساخته شده که تصویرش را می آوریم

waraqatnet در تاریخ 10 مرداد ماه سال 1394 در ساعت 07:32 ق.ظ به این سوال جواب داده هست.


82 out of 100 based on 82 user ratings 1282 reviews