موارد و عوارض مصرف <b>دیفن هیدرامین (Diphenhydramine HCI)</b> چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی <b>دیفن


موارد و عوارض مصرف دیفن هیدرامین (Diphenhydramine HCI) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی دیفن




    موارد و عوارض مصرف دیفن هیدرامین (Diphenhydramine HCI) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی دیفن هیدرامین چیست؟

پاسخ :


موارد و عوارض مصرف بروموکریپتین (Bromocriptine (as Mesylate )) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی

1:



موارد و عوارض مصرف کروتامیتان (Crotamiton) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی کروتامیتان

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف

موارد و عوارض مصرف موپیروسین (Mupirocin) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی موپیروسین
الف) رینیت كهیر ، علائم آلرژی، بیماری مسافرت، پاركینسون.


موارد و عوارض مصرف کلرامفنیکل (Chloramphenicol Ophthalmic) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی کلرامفنیکل


موارد و عوارض مصرف نفازولین/آنتازولین (Naphazolin / Antazoline) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی
بزرگسالان و كودكان بزرگتر از 12 سال: از راه خوراكی، ‌مقدار 50-25 میلی گرم 3 الی 4 بار در روز برحسب نیاز، مصرف می شود و یا مقدار 50-10 میلی گرم تزریق وریدی ‌یا به طور عمیق تزریق عضلانی می شود.


موارد و عوارض مصرف کلوبوتینول (Clobutinol HCl) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی کلوبوتینول


موارد و عوارض مصرف اُ.آر.اس (ORS(Oral Rehydration Solution)) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی اُ.آر.اس
كودكان: كودكان كمتر از 12 سال و وزن بیش از 10 كیلوگرم 25- 5/12 میلی گرم به صورت خوراكی روزی 3 الی 4 بار و یا mg/kg 5 در روز در دوزهای منقسم.


موارد و عوارض مصرف کلرهگزیدین گلوکونات (Chlorhexidine gluconate) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی

روش دیگر تنظیم دوز دارو در كودكان:
کودکان بین 2 الی 6 سال : mg 25/6 از دارو هر 4 تا 6 ساعت حداکثر 5/37 میلی گرم.


کودکان بین 6 الی 12 سال : mg 25-5/12 از دارو هر 4 تا 6 ساعت حداکثر 150 میلی گرم.


ب) سرفه خشك ـ بزرگسالان: از راه خوراكی، مقدار 25 میلی گرم هر 6-4 ساعت مصرف می شود.


كودكان 12-6 ساله: از راه خوراكی، مقدار 5/12 میلی گرم هر 6-4 ساعت مصرف می‌شود.

حداكثر مقدار مصرف mg/day 75 هست.


كودكان 5-2 ساله: از راه خوراكی، مقدار 25/6 میلی گرم هر 6-4 ساعت مصرف می‌شود.

حداكثر مقدار مصرف mg/day 25 هست.


مكانیسم اثر
اثر ضدهیستامین: ضدهیستامینها بر روی عضلات صاف نایژه ها، دستگاه گوارش، رحم و عروق بزرگ خونی با هیستامین برای گیرنده های هیستامینی 1 رقابت می كنند؛ این داروها با پیوند به گیرنده های سلولی، از دستیابی هیستامین به این گیرنده ها جلوگیری كرده و موجب سركوب نشانه های آلرژیك ناشی از هیستامین می‌شوند.

‌هرچند كه اونها از آزادسازی هیستامین جلوگیری نمی كنند.


اثر ضد سرگیجه حقیقی، ضد هستفراغ و ضد دیسكینزی: اثر ضد موسكارینی مركزی.

ضد هیستامینها احتمالاً مسئول این اثرات دیفن ‌هیدرامین هست.


اثر ضد سرفه: دیفن هیدرامین با اثر مستقیم بر روی مركز سرفه، رفلكس سرفه را فرو می نشاند.


اثر تسكین بخش: مكانیسم اثر مضعف CNS اون مشخص نیست.


اثر بی حس كننده: دیفن هیدرامین از لحاظ ساختمانی مشابه بیحس كننده های موضعی بوده و از شروع و انتقال تكانه های عصبی جلوگیری می كند.

این عمل احتمالاً منشأ اثرات بیحس كننده موضعی دارو هست.



تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
مصرف دیفن هیدرامین باید چهار روز قبل از انجام آزمونهای پوستی تشخیصی قطع شود.

ضد هیستامینها می توانند موجب جلوگیری، كاهش یا مخفی ماندن پاسخهای مثبت آزمون پوستی شوند.


ممكن هست باعث كاهش هموگلوبین، پلاكت و گلبول سفید خون شوند.


مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: از دستگاه گوارش به خوبی جذب می شود.

وقت شروع اثر دارو طی 30-15 دقیقه و حداكثر اثرات اون طی 4-1 ساعت حاصل شده 4 الی 8 ساعت ادامه می یابد.


پخش: به طور گسترده در سرتاسر بدن، از جمله CNS، انتشار می یابد.

از جفت عبور كرده و در شیر ترشح می شود.

تقریباً 82 % به پروتئین پیوند می یابد.


متابولیسم: حدود 60-50 % از یك نوبت مصرف خوراكی ، ‌قبل از رسیدن به دستگاه گردش خون عمومی (اثر اولین عبور)، در كبد متابولیزه می شود.

در حقیقت، تمام داروی جذب شده طی 48-24 ساعت در كبد متابولیزه می شود.


دفع: نیم عمر دفع پلاسمایی دیفن هیدرامین حدود 9 الی 5/2 ساعت هست.

این دارو و متابولیتهای اون عمدتاً از طریق ادرار دفع می شوند.


موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
داروهای مهار كننده O اثرات ضدكولینرژیك این دارو را طولانی می‌سازد.

داروهای سركوب كننده CNS مانند باربیتوراتها، ‌داروهای خواب آور و آرامبخشها ممكن هست باعث تضعیف مضاعف CNS شوند.

با احتیاط هستفاده نمایید.



اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: اونتی هیستامین مشتق اتانول آمین نسل اول.


طبقه‌‌بندی درمانی: ضدهیستامین (اونتاگونیست گیرنده 1)، ضد هستفراغ و ضد سرگیجه حقیقی، ضدسرفه، خواب آور، بیحس كننده موضعی، ضد دیسكینزی (اونتیكولینرژیك، آرام بخش).


طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده B
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی ضدهیستامینها، ‌رعایت موارد زیر نیز توصیه می شود:
1- دیفن هیدرامین تزریقی با اكثر محلولهای تهیه شده برای تزریق وریدی سازگاری دارد، ولی با بعضی از داروها نیز ناسازگار هست.

سازگار بودن داروها قبل از مخلوط كردن باید بررسی شود.


2- برای جلوگیری از تحریك، محلهای تزریق را باید تغییر داد.

تزریق عضلانی دارو به طور عمیق و در داخل عضلات حجیم تجویز می شود.


3- شایع ترین عارضه جانبی طی اوایل درمان خواب آلودگی هست، اما معمولاً با ادامه مصرف دارو از بین می رود.


4- محلولهای تزریقی و الگزیر دارو به نور حساسیت دارند و باید از نور محافظت شوند.


نكات قابل توصیه به بیمار
1- به بیمار بیاموزید خواب آلودگی در حین مصرف این دارو بسیار شایع هست ولی با ادامه مصرف از شدت اون كاسته خواهد شد.


2- برای پیشگیری از بیماری مسافرت بیمار می بایست دارو را 30 دقیقه قبل از حركت و سپس اون قبل از هر غذا و خواب (هر 4 تا 6 ساعت) مصرف كند.


2- به بیمار بیاموزید از در معرض آفتاب برنامه گرفتن به مدت طولانی خودداری كند.


4- به بیمار بیاموزید در صورتی كه بیخوابی (كه به منظور اون دارو تجویز شده هست) بیش از 2 هفته ادامه پیدا كرد با پزشك خود تماس بگیرد.


5- به بیمار تأكید كنید در هنگام مصرف این دارو از مصرف سایر داروهای بدون نسخه كه ممكن هست حاوی این دارو باشند خودداری كند و قبل از مصرف با داروساز خود مشورت نمایند.


مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده نسبت به عوارض جانبی ضد هیستامینها حساس تر هستند و بخصوص نسبت به جوانان، درجات بیشتری از سرگیجه، رخوت، هیجان مفرط، ‌خشكی دهان، و احتباس ادرار را متحمل می شوند.

نشانه ها معمولاً به كاهش مقدار مصرف دارو جواب می دهند.


مصرف در كودكان: دیفن هیدرامین نباید در شیرخواران زودرس یا تازه متولد شده مصرف شود.

شیرخواران و كودكان (بخصوص كوچكتر از شش سال) ممكن هست در معرض هیجانات مفرط متناقض برنامه گیرند.


مصرف در شیردهی: ضدهیستامینها نباید در دوران شیردهی مصرف شوند.

اكثر این داروها در شیر ترشح می شوند و شیرخواران رادر معرض خطر هیجانات غیر معمول برنامه می دهند.

شیرخواران زودرس بخصوص در معرض بروز تشنج برنامه دارند.


عوارض جانبی
اعصاب مركزی : خواب آلودگی، رخوت، ‌سرگیجه، اختلال در حفظ تعادل، سردرد، بیخوابی، ‌بیقراری، سرگیجه حقیقی (در كودكان)، تب، آتاكسی، ‌هیجان، تشنج.


قلبی ـ عروقی: افت فشار خون ، طپش قلب ، ‌تاكیكاردی،.


پوست: حساسیت به نور، كهیر.


چشم، حلق، بینی: تاری دید، دوبینی، ‌خشكی بینی و گلو، ‌وزوز گوش.


دستگاه گوارش: خشكی دهان، تهوع، ‌استفراغ، اسهال، ‌یبوست، ناراحتی اپیگاستر، بی اشتهایی.


ادراری ـ تناسلی: تكرار ادرار، سوزش ادرار، ‌احتباس ادرار.


خون: لكوپنی، آگرانولوسیتوز، اونمی و ترومبوسایتوپنی.


تنفسی: احساس فشار در قفسه سینه، خسخس، ترشحات نایژه‌ای غلیظ، اونافیلاكسی، احتقان بینی.


مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: خواب آلودگی (شایع)، حملات تشنجی، ‌اغما، ضعف تنفسی (با مقدار مصرف فوق العاده زیاد)، نشانه های ضدكولینرژیك (خشكی دهان، ‌برافروختگی پوست، امتكهای گشاد و ثابت)، نشانه‌های گوارشی (بخصوص در كودكان).


درمان: در صورت هوشیار بودن بیمار، ‌باید با شربت ایپكا بیمار را وادار به هستفراغ كرد ‌و به دنبال اون، برای كاهش جذب بیشتر دارو، می توان از ذغال فعال هستفاده كرد.

در صورت هوشیار نبودن بیمار و یا بی اثر بودن شربت ایپكا، معده بیمار را شستشو داد.

كمی فشارخون را می توان با تنگ كننده های عروق و حملات تشنجی را با دیازپام یا فنیتوئین كنترل كرد.

از مصرف داروهای محرك باید خودداری شود.



اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
Injection: 50 mg/ml
ablet: 25mg
Capsule, Gelatin Coated: 25mg
Solution: 12.5 mg/5ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: اونتی هیستامین مشتق اتانول آمین نسل اول.


طبقه‌‌بندی درمانی: ضدهیستامین (اونتاگونیست گیرنده 1)، ضد هستفراغ و ضد سرگیجه حقیقی، ضدسرفه، خواب آور، بیحس كننده موضعی، ضد دیسكینزی (اونتیكولینرژیك، آرام بخش).


طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده B
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی ضدهیستامینها، ‌رعایت موارد زیر نیز توصیه می شود:
1- دیفن هیدرامین تزریقی با اكثر محلولهای تهیه شده برای تزریق وریدی سازگاری دارد، ولی با بعضی از داروها نیز ناسازگار هست.

سازگار بودن داروها قبل از مخلوط كردن باید بررسی شود.


2- برای جلوگیری از تحریك، محلهای تزریق را باید تغییر داد.

تزریق عضلانی دارو به طور عمیق و در داخل عضلات حجیم تجویز می شود.


3- شایع ترین عارضه جانبی طی اوایل درمان خواب آلودگی هست، اما معمولاً با ادامه مصرف دارو از بین می رود.


4- محلولهای تزریقی و الگزیر دارو به نور حساسیت دارند و باید از نور محافظت شوند.


نكات قابل توصیه به بیمار
1- به بیمار بیاموزید خواب آلودگی در حین مصرف این دارو بسیار شایع هست ولی با ادامه مصرف از شدت اون كاسته خواهد شد.


2- برای پیشگیری از بیماری مسافرت بیمار می بایست دارو را 30 دقیقه قبل از حركت و سپس اون قبل از هر غذا و خواب (هر 4 تا 6 ساعت) مصرف كند.


2- به بیمار بیاموزید از در معرض آفتاب برنامه گرفتن به مدت طولانی خودداری كند.


4- به بیمار بیاموزید در صورتی كه بیخوابی (كه به منظور اون دارو تجویز شده هست) بیش از 2 هفته ادامه پیدا كرد با پزشك خود تماس بگیرد.


5- به بیمار تأكید كنید در هنگام مصرف این دارو از مصرف سایر داروهای بدون نسخه كه ممكن هست حاوی این دارو باشند خودداری كند و قبل از مصرف با داروساز خود مشورت نمایند.


مصرف در سالمندان: بیماران سالخورده نسبت به عوارض جانبی ضد هیستامینها حساس تر هستند و بخصوص نسبت به جوانان، درجات بیشتری از سرگیجه، رخوت، هیجان مفرط، ‌خشكی دهان، و احتباس ادرار را متحمل می شوند.

نشانه ها معمولاً به كاهش مقدار مصرف دارو جواب می دهند.


مصرف در كودكان: دیفن هیدرامین نباید در شیرخواران زودرس یا تازه متولد شده مصرف شود.

شیرخواران و كودكان (بخصوص كوچكتر از شش سال) ممكن هست در معرض هیجانات مفرط متناقض برنامه گیرند.


مصرف در شیردهی: ضدهیستامینها نباید در دوران شیردهی مصرف شوند.

اكثر این داروها در شیر ترشح می شوند و شیرخواران رادر معرض خطر هیجانات غیر معمول برنامه می دهند.

شیرخواران زودرس بخصوص در معرض بروز تشنج برنامه دارند.


عوارض جانبی
اعصاب مركزی : خواب آلودگی، رخوت، ‌سرگیجه، اختلال در حفظ تعادل، سردرد، بیخوابی، ‌بیقراری، سرگیجه حقیقی (در كودكان)، تب، آتاكسی، ‌هیجان، تشنج.


قلبی ـ عروقی: افت فشار خون ، طپش قلب ، ‌تاكیكاردی،.


پوست: حساسیت به نور، كهیر.


چشم، حلق، بینی: تاری دید، دوبینی، ‌خشكی بینی و گلو، ‌وزوز گوش.


دستگاه گوارش: خشكی دهان، تهوع، ‌استفراغ، اسهال، ‌یبوست، ناراحتی اپیگاستر، بی اشتهایی.


ادراری ـ تناسلی: تكرار ادرار، سوزش ادرار، ‌احتباس ادرار.


خون: لكوپنی، آگرانولوسیتوز، اونمی و ترومبوسایتوپنی.


تنفسی: احساس فشار در قفسه سینه، خسخس، ترشحات نایژه‌ای غلیظ، اونافیلاكسی، احتقان بینی.


مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: خواب آلودگی (شایع)، حملات تشنجی، ‌اغما، ضعف تنفسی (با مقدار مصرف فوق العاده زیاد)، نشانه های ضدكولینرژیك (خشكی دهان، ‌برافروختگی پوست، امتكهای گشاد و ثابت)، نشانه‌های گوارشی (بخصوص در كودكان).


درمان: در صورت هوشیار بودن بیمار، ‌باید با شربت ایپكا بیمار را وادار به هستفراغ كرد ‌و به دنبال اون، برای كاهش جذب بیشتر دارو، می توان از ذغال فعال هستفاده كرد.

در صورت هوشیار نبودن بیمار و یا بی اثر بودن شربت ایپكا، معده بیمار را شستشو داد.

كمی فشارخون را می توان با تنگ كننده های عروق و حملات تشنجی را با دیازپام یا فنیتوئین كنترل كرد.

از مصرف داروهای محرك باید خودداری شود.


برگرفته از : دارونما .


پزشک اونلاین در تاریخ 3 مرداد ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ به این سوال جواب داده هست.


82 out of 100 based on 52 user ratings 802 reviews