موارد و عوارض مصرف <b>فلوفنازین (Fluphenazine)</b> چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی <b>فلوفنازین</b>


موارد و عوارض مصرف فلوفنازین (Fluphenazine) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی فلوفنازین




    موارد و عوارض مصرف فلوفنازین (Fluphenazine) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی فلوفنازین چیست؟

پاسخ :


موارد و عوارض مصرف پرومتازین (Promethazine HCI) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پرومتازین

1:



موارد و عوارض مصرف پروپافنون (Propafenone HCI) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پروپافنون

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف

موارد و عوارض مصرف پروپانتیلین (Propantheline Bromide) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پروپانتیلین
اختلالات سایكوتیك

موارد و عوارض مصرف پروپرانولول (Propranolol) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پروپرانولول
بزرگسالان: از راه خوراكی، ابتدا مقدار mg/day 10-5/0 در مقادیر منقسم هر 8-6 ساعت مصرف می‌شود، كه می‌توان این مقدار را به طور تدریجی و همراه با احتیاط تا مقدار 20 میلی‌گرم افزایش داد.


موارد و عوارض مصرف پرواوراسیل (Propylthiouracil) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پرواوراسیل
مقدار نگهدارنده دارو mg/day 5-1 از راه خوراكی هست.


موارد و عوارض مصرف پزودوافدرین (Pseudoephedrine) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پزودوافدرین
از راه تزریق عضلانی، مقدار مقادیر خوراكی دارو تجویز می‌شود.


موارد و عوارض مصرف آرتمتر/ لومفانترین (Artemether/lumefantrine) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی
دوز معمول شروع تزریق عضلانی mg 25/1 می باشد.


موارد و عوارض مصرف بتامتازون (Betamethasone Valerate (T) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی بتامتازون
دوز کلی اول یه mg 10-5/2 به‌ صورت منقسم 4-3 بار در روز هست.

برا ی شکل دکانوآت mg 25-5/12 عضلانی هر 6-3 هفته تزریق می شود.

در بیماران سالخورده تجویز مقادیر كمتر این دارو (mg/day 5/11) توصیه می‌شود.


بیماران سالمند: با میزان پایین تر شروع شود (mg 5/2-1 در دوز خوراکی).


مكانیسم اثر
ضدسایكوز: به نظر می‌رسد فلوفنازین از طریق انسداد گیرنده‌های دوپامینی پس‌سیناپسی و مهار اثرات دوپامینی ، موجب بروز اثرات ضدسایكوز می‌شود.


فلوفنازین اثرات محیطی و مركزی بسیاری نیز دارد؛ این دارو گیرنده‌های آلفا- آدرنرژیك و گانگلیونی را مسدود می‌كند و فعالیتهای ناشی از هیستامین و سروتونین را مهار می‌ سازد.

عمده‌ترین عوارض جانبی این دارو از اثرات اكستراپیرامیدال اون هست.



تداخل دارویی:
اثر بر آزمایشهای تشخیصی
فلوفنازین موجب به دست آمدن نتایج مثبت كاذب در آزمون پورفیرین ادرار، اوروبیلینوژن، آمیلاز و اسید 5- هیدروكسی ایندولاستیك (5-I) می‌شود، زیرا توسط متابولیتهایش ادرار را تیره می‌كند.

این دارو موجب به دست آمدن جواب مثبت كاذب در آزمون ادرار برای تشخیص بارداری، با هستفاده از گونادوتروپین كوریونیك انسانی (CG) می‌شود.


فلوفنازین می‌تواند سطح هموگلوبین، تعداد گلبول‌های سفید، گرانولوسیت‌ها و پلاكتها را كاهش دهد و تست‌های عملكرد كبدی و ازئوزینوفیل‌ها را افزایش دهد.


مکانیسم اثر:
فارماكوكینتیك
جذب: سرعت و میزان جذب این دارو به راه تجویز اون بستگی دارد.

جذب خوراكی این دارو متغیر و متفاوت هست.

وقت لازم برای شروع اثر فلوفنازین در صورت مصرف خوراكی 1-5/0 ساعت و در صورت تزریق عضلانی.(به علت طولانی اثر بودن دارو 72-24 ساعت هست.)
پخش: فلوفنازین به طور گسترده در بدن، از جمله شیر، انتشار می‌یابد.

غلظتهای این دارو در CNS بیشتر از پلاسما هست.

99-91 % به پروتئین پیوند می‌یابد.

حداكثر اثر اشكال خوراكی این دارو طی دو ساعت حاصل می‌شود.

غلظتهای ثابت سرمی این دارو طی7-4 روز حاصل می‌شود.


متابولیسم: فلوفنازین به میزان زیادی در كبد به متابولیتهای غیرفعال متابولیزه می‌شود.

طول مدت اثر اشكال خوراكی این دارو حدود 8-6 ساعت و اشكال تزریقی اون حدود 6-1 هفته (به طور متوسط دو هفته) هست.


دفع: قسمت اعظم این دارو از طریق كلیه‌ها و مقداری از دارو نیز در مدفوع و از طریق مجاری صفراوی دفع می‌شود.


موارد منع مصرف و احتیاط:
تداخل دارویی
اونتیاسیدهای حاوی آلومینیوم و منیزیم و ضد اسهال‌ها می‌توانند جذب فلوفنازین را كم كنند.


مصرف هموقت با داروهای مقلد سمپاتیك، مانند اپی‌نفرین، فنیلافرین، فنیل‌پروپانولآمین، افدین و داروهای كاهنده اشتها، ممكن هست اثرات تحریك‌كننده و بالابرنده فشارخون اونها را كاهش دهد.


فلوفنازین ممكن هست جواب فشارخون به داروهایی که از طریق مركزی عمل می‌كنند، مانند گوانتیدین، كلونیدین، متیل دوپا و رزرپین را مهار سازد.


بروز اثرات اضافی سپس مصرف هموقت فلوفنازین با داروهای زیر حاصل می‌شود:
داروهای مضعف CNS، از جمله الكل، داروهای ضددرد، باربیتوراتها، داروهای مخدر، آرام بخش، بیهوش كننده عمومی، بی حس‌كننده نخاعی یا اطراف سخت‌شامه‌ای، سولفات منیزیم تزریقی (احتمال بروز تسكین بیش از حد، ضعف دستگاه تنفسی و کاهش فشارخون وجود دارد) ؛ داروهای ضدآریتمی، كینیدین، دیسوپیرامید و پروكائین آمید (احتمال بروز آریتمی قلبی و اختلال در سیستم هدایتی افزایش می‌یابد)، آتروپین و داروهای اونتیكولینرژیك، از جمله داروهای ضدافسردگی، داروهای مهاركننده O، فنوتیازینها، ضدهیستامینها، مپریدین و داروهای ضدپاركینسونیسم (احتمال تسكین بیش از حد، انسداد فلجی روده، تغییرات بینایی و یبوست شدید وجود دارد) ؛ نیتراتها (احتمال بروز كمی فشار خون وجود دارد) و متریزامید (خطر بروز تشنجات افزایش می‌یابد).


داروهای مهاركننده بتا- آدرنرژیك ممكن هست متابولیسم فلوفنازین را مهار كرده و در نتیجه، غلظت پلاسمایی و سمیت این دارو را افزایش دهند.


مصرف هموقت با پروپیل تیواوراسیل، خطر آگرانولوسیتوز را افزایش می‌دهد.


مصرف هموقت با لیتیم ممكن هست موجب بروز مسمومیت شدید نورولوژیك همراه با سندرم شبه اونسفالیت و كاهش جواب درمانی به فلوفنازین شود.


مصرف هموقت این دارو با فنوباربیتال باعث افزایش دفع كلیوی فلوفنازین می‌شود و با هستعمال دخانیات و كافئین ممكن هست افزایش متابولیسم دارو بروز كند.


فلوفنازین ممكن هست اثر درمانی بروموكریپتین بر روی ترشح پرولاكتین را اونتاگونیزه كند.


این دارو ممكن هست اثرات تنگ‌كننده عروق ناشی از مصرف مقادیر زیاد دوپامین و اثربخشی لوودوپا را كاهش دهد و موجب افزایش سمیت لوودوپا (از طریق انسداد گیرنده‌های دوپامینی) ‌شود.


فلوفنازین ممكن هست متابولیسم فنیتوئین و داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای را مهار كرده و سمیت اونها را افزایش دهد.



اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: فنوتیازین، مشتق پیپرازین.


طبقه‌بندی درمانی: ضدسایكوز.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- شكل تزریقی طولانی اثر این دارو (فلوفنازین دكانوات) ‌برای بیمارانی كه با فنوتیازینها تثبیت نشده‌اند، توصیه نمی‌شود.

این شكل دارویی دفع طولانی دارد و در صورت بروز عوارض جانبی اثرات اون را نمی‌توان متوقف كرد.


2- شكل تزریقی عادی و depot‌ قابل جابجایی با یكدیگر نیستند.


3- اشكالی تزریقی باعث درماتیت تماسی می‌شوند، هنگام تزریق از دستكش هستفاده می‌شود.


4- داروی تزریقی دور از نور نگهداشته شود.

كمی زرد شدن محلول اشكالی ایجاد نمی‌نماید اما در صورت تغییر رنگ دارو باید دور ریخته شود.


5- فرم depot‌ برای شروع اثر به 96-24 ساعت وقت نیاز دارد.


6- بیمار از جهت دیسکینزی دیررس باید مانیتور شود.


بروز این عارضه ممكن هست ماهها تا سالها طول بكشد و با وجود مصرف دارو می‌تواند خودبخود از بین رفته و یا تا پایان عمر باقی بماند.


7- بیمار از جهت سندرم بدخیم نورولپتیک مانیتور شود، این عارضه نادر ولی كشنده هست و می‌تواند با طول دوره مصرف دارو و روز نوع دارو مرتبط باشد.

60% كسانی که دچار این عارضه می‌ شوند مرد هستند.


8- در ماه اول درمان هر هفته بیلی روبین بیمار چك شود.

به طور مرتب آزمایش خون و تست‌های عملكرد كلیه و آزمایش چشم (در مصرف طولانی) ‌انجام شود.


9- در صورت بروز علائم دیسكرازی خونی (تب، گلودرد، عفونت، سلولیت، ضعف) یا واكنش‌های اكستراپیرامیدال ماندگار (بیش از چند ساعت) دارو قطع شود (بخصوص در كودكان و خانم‌های باردار).


10- دارو به یك باره قطع نشود.


11- پس از قطع ناگهانی دارو سپس مصرف طولانی، گاستریت، تهوع، هستفراغ، گیجی، لرزش، احساس گرمای یا سرما، تاكیكاردی، سردرد یا بی‌خوابی پیش می‌ آید.


12- دارو می‌تواند هدایت قلبی را مختل نماید و آریتمی‌های كشنده حتی در دوزهای درمانی دیده شده هست.


13- بعلت عوارض اونتی كولیزژیك در بیماران مبتلا به كاهش حركات دستگاه گوارش، ایلئوس، احتباس ادرار، B، زروستومی یا مشكلات بینایی با احتیاط مصرف شود.

فلوفنازین نسبت به سایر اونتی سایكوتیكها پتنسی كمتر و فعالیت اونتی كولینر ژیكی كمتری دارد.


14- CBC بیمار مرتبا چك شود و با اولین نشان‌های اختلالات خونی دارو قطع شود.

مصرف دارو در بیمارانی كه مغز هستخوانشان سركوب شده منع مصرف دارد.


15- بعلت احتمال آسپیراسیون در بیماران در ریسك پنومونی با احتیاط مصرف شود.


16- دارو ممكن هست عوارض اکستراپیرامیدال ایجاد نماید (ریسك این عوارض با فلوفنازین بالاست).


17- احتمال افت فشار خون، NS، افت فشار خون وضعیتی، تغییرات دما و رتینوپاتی پیگمانته در مصرف دارو وجود دارد.


18- بعلت عارضه خواب آلودگی بیماران باید از فعالیتهایی كه نیاز به هوشیاری كامل دارند خودداری نمایند.


19- در بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی عروقی شدید، گلوكوم زاویه باز، نارسایی كبد، میاستنی گراو، پاركینسون، تومورهای وابسته به پرولاكتین، نارسایی كلیه و بیماری تنفسی با احتیاط مصرف شود.


20- در بیمارانی كه به علت ضربه به سر، سابقه تشنج، الكلیسم یا درمان‌های خاص در ریسك تشنج هستند با احتیاط مصرف شود زیرا می‌تواند آستانه تشنج را پائین بیاورد.


21- مصرف هموقت ضدتهوع‌ها می‌تواند علائم سمیت را بپوشاند.


22- در سالمندان بعلت افزایش احتمال دیسكینزی تأخیری با احتیاط مصرف شود.


مصرف در كودكان: ایمنی دارو در كودكان زیر 12 سال شناخته نشده هست.


مصرف در شیر دهی: فلوفنازین در شیر ترشح می‌شود.

با احتیاط مصرف شود.


عوارض جانبی
اعصاب مركزی: نشانه‌های اكستراپیرامیدال؛ دیسكینزی دیررس؛ سودوپاركینسونیسم؛ خواب‌آلودگی؛ سندرم نورولپتیك بدخیم‌؛ گیجی؛ تغییرات G.


قلبی- عروقی: كمی فشار خون وضعیتی، تاكیكاردی، تغییرات KG.


چشم، گوش، حلق و بینی: تاری دیدی ، تغییرات چشمی، احتقان بینی.


دستگاه گوارش: خشكی دهان، یبوست.


ادراری- تناسلی: احتباس ادرار، تغییرات قاعدگی، مهار انزال در مردان، ادرار تیره.


خون: لكوپنی، آگرانولوسیتوز، ترومبوسیتوپنی، اونمی آپلاستیك، ائوزینوفیلی، اونمی همولیتیك.


كبدی: زردی كلستاتیك.


متابولیك: افزایش سطح ید متصل به پروتئین، افزایش اشتها، افزایش وزن.


سایر عوارض: ژنیكوماستی.


مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: ضعف CNS همراه با خواب عمیق و بیدار نشدنی و احتمالاً اغما، كمی یا زیادی فشارخون، نشانه‌های اكستراپیرامیدال، دیستونی، حركات غیرطبیعی و غیر اختیاری عضلات، ‌آشفتگی، تشنج، آریتمی، تغییرات KG، زیادی یا كمی دمای بدن، اختلال عملكرد اعصاب خودكار.


درمان: شامل درمان علامتی و حمایتی، مانند حفظ علائم حیاتی، بازنگهداشتن مسیر تنفسی، تثبیت دمای بدن و تعادل مایعات و الکترولیتها می‌شود.

نباید بیمار را وادار به هستفراغ كرد.

این دارو رفلكس سرفه را مهار می‌سازد و ممكن هست موجب بروز آسپیراسیون شود.

معده را باید شستشو داد و سپس ، ذغال فعال و ملین نمكی به بیمار تجویز كرد.

دیالیز مؤثر نیست.

درجه حرارت بدن بر حسب نیاز تنظیم شود.

كمی فشار خون را با تزریق وریدی مایعات درمان نمود.

اپی نفرین نباید تجویز شود.

می‌توان تشنج را با تزریق دیازپام یا باربیتوراتها، آریتمی را با تزریق فنی توئین (mg/kg 1 كه سرعت تزریق بر پايه فشار خون تنظیم می‌شود.) و واكنشهای اكستراپیرامیدال را با تجویز باربیتوراته، بنزتروپین یا دیفن‌هیدرامین، تزریقی (به مقدار mg/kg 2 در دقیقه) درمان كرد.

اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
ablet: 1, 2.5mg
Injection: 25 mg/ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: فنوتیازین، مشتق پیپرازین.


طبقه‌بندی درمانی: ضدسایكوز.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- شكل تزریقی طولانی اثر این دارو (فلوفنازین دكانوات) ‌برای بیمارانی كه با فنوتیازینها تثبیت نشده‌اند، توصیه نمی‌شود.

این شكل دارویی دفع طولانی دارد و در صورت بروز عوارض جانبی اثرات اون را نمی‌توان متوقف كرد.


2- شكل تزریقی عادی و depot‌ قابل جابجایی با یكدیگر نیستند.


3- اشكالی تزریقی باعث درماتیت تماسی می‌شوند، هنگام تزریق از دستكش هستفاده می‌شود.


4- داروی تزریقی دور از نور نگهداشته شود.

كمی زرد شدن محلول اشكالی ایجاد نمی‌نماید اما در صورت تغییر رنگ دارو باید دور ریخته شود.


5- فرم depot‌ برای شروع اثر به 96-24 ساعت وقت نیاز دارد.


6- بیمار از جهت دیسکینزی دیررس باید مانیتور شود.


بروز این عارضه ممكن هست ماهها تا سالها طول بكشد و با وجود مصرف دارو می‌تواند خودبخود از بین رفته و یا تا پایان عمر باقی بماند.


7- بیمار از جهت سندرم بدخیم نورولپتیک مانیتور شود، این عارضه نادر ولی كشنده هست و می‌تواند با طول دوره مصرف دارو و روز نوع دارو مرتبط باشد.

60% كسانی که دچار این عارضه می‌ شوند مرد هستند.


8- در ماه اول درمان هر هفته بیلی روبین بیمار چك شود.

به طور مرتب آزمایش خون و تست‌های عملكرد كلیه و آزمایش چشم (در مصرف طولانی) ‌انجام شود.


9- در صورت بروز علائم دیسكرازی خونی (تب، گلودرد، عفونت، سلولیت، ضعف) یا واكنش‌های اكستراپیرامیدال ماندگار (بیش از چند ساعت) دارو قطع شود (بخصوص در كودكان و خانم‌های باردار).


10- دارو به یك باره قطع نشود.


11- پس از قطع ناگهانی دارو سپس مصرف طولانی، گاستریت، تهوع، هستفراغ، گیجی، لرزش، احساس گرمای یا سرما، تاكیكاردی، سردرد یا بی‌خوابی پیش می‌ آید.


12- دارو می‌تواند هدایت قلبی را مختل نماید و آریتمی‌های كشنده حتی در دوزهای درمانی دیده شده هست.


13- بعلت عوارض اونتی كولیزژیك در بیماران مبتلا به كاهش حركات دستگاه گوارش، ایلئوس، احتباس ادرار، B، زروستومی یا مشكلات بینایی با احتیاط مصرف شود.

فلوفنازین نسبت به سایر اونتی سایكوتیكها پتنسی كمتر و فعالیت اونتی كولینر ژیكی كمتری دارد.


14- CBC بیمار مرتبا چك شود و با اولین نشان‌های اختلالات خونی دارو قطع شود.

مصرف دارو در بیمارانی كه مغز هستخوانشان سركوب شده منع مصرف دارد.


15- بعلت احتمال آسپیراسیون در بیماران در ریسك پنومونی با احتیاط مصرف شود.


16- دارو ممكن هست عوارض اکستراپیرامیدال ایجاد نماید (ریسك این عوارض با فلوفنازین بالاست).


17- احتمال افت فشار خون، NS، افت فشار خون وضعیتی، تغییرات دما و رتینوپاتی پیگمانته در مصرف دارو وجود دارد.


18- بعلت عارضه خواب آلودگی بیماران باید از فعالیتهایی كه نیاز به هوشیاری كامل دارند خودداری نمایند.


19- در بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی عروقی شدید، گلوكوم زاویه باز، نارسایی كبد، میاستنی گراو، پاركینسون، تومورهای وابسته به پرولاكتین، نارسایی كلیه و بیماری تنفسی با احتیاط مصرف شود.


20- در بیمارانی كه به علت ضربه به سر، سابقه تشنج، الكلیسم یا درمان‌های خاص در ریسك تشنج هستند با احتیاط مصرف شود زیرا می‌تواند آستانه تشنج را پائین بیاورد.


21- مصرف هموقت ضدتهوع‌ها می‌تواند علائم سمیت را بپوشاند.


22- در سالمندان بعلت افزایش احتمال دیسكینزی تأخیری با احتیاط مصرف شود.


مصرف در كودكان: ایمنی دارو در كودكان زیر 12 سال شناخته نشده هست.


مصرف در شیر دهی: فلوفنازین در شیر ترشح می‌شود.

با احتیاط مصرف شود.


عوارض جانبی
اعصاب مركزی: نشانه‌های اكستراپیرامیدال؛ دیسكینزی دیررس؛ سودوپاركینسونیسم؛ خواب‌آلودگی؛ سندرم نورولپتیك بدخیم‌؛ گیجی؛ تغییرات G.


قلبی- عروقی: كمی فشار خون وضعیتی، تاكیكاردی، تغییرات KG.


چشم، گوش، حلق و بینی: تاری دیدی ، تغییرات چشمی، احتقان بینی.


دستگاه گوارش: خشكی دهان، یبوست.


ادراری- تناسلی: احتباس ادرار، تغییرات قاعدگی، مهار انزال در مردان، ادرار تیره.


خون: لكوپنی، آگرانولوسیتوز، ترومبوسیتوپنی، اونمی آپلاستیك، ائوزینوفیلی، اونمی همولیتیك.


كبدی: زردی كلستاتیك.


متابولیك: افزایش سطح ید متصل به پروتئین، افزایش اشتها، افزایش وزن.


سایر عوارض: ژنیكوماستی.


مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: ضعف CNS همراه با خواب عمیق و بیدار نشدنی و احتمالاً اغما، كمی یا زیادی فشارخون، نشانه‌های اكستراپیرامیدال، دیستونی، حركات غیرطبیعی و غیر اختیاری عضلات، ‌آشفتگی، تشنج، آریتمی، تغییرات KG، زیادی یا كمی دمای بدن، اختلال عملكرد اعصاب خودكار.


درمان: شامل درمان علامتی و حمایتی، مانند حفظ علائم حیاتی، بازنگهداشتن مسیر تنفسی، تثبیت دمای بدن و تعادل مایعات و الکترولیتها می‌شود.

نباید بیمار را وادار به هستفراغ كرد.

این دارو رفلكس سرفه را مهار می‌سازد و ممكن هست موجب بروز آسپیراسیون شود.

معده را باید شستشو داد و سپس ، ذغال فعال و ملین نمكی به بیمار تجویز كرد.

دیالیز مؤثر نیست.

درجه حرارت بدن بر حسب نیاز تنظیم شود.

كمی فشار خون را با تزریق وریدی مایعات درمان نمود.

اپی نفرین نباید تجویز شود.

می‌توان تشنج را با تزریق دیازپام یا باربیتوراتها، آریتمی را با تزریق فنی توئین (mg/kg 1 كه سرعت تزریق بر پايه فشار خون تنظیم می‌شود.) و واكنشهای اكستراپیرامیدال را با تجویز باربیتوراته، بنزتروپین یا دیفن‌هیدرامین، تزریقی (به مقدار mg/kg 2 در دقیقه) درمان كرد.

برگرفته از : دارونما .


پزشک اونلاین در تاریخ 15 خرداد ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ به این سوال جواب داده هست.


82 out of 100 based on 82 user ratings 682 reviews