موارد و عوارض مصرف <b>نوراتریپتیلین (Nortriptyline HCl)</b> چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی <b>نوراتریپتیلین</b>


موارد و عوارض مصرف نوراتریپتیلین (Nortriptyline HCl) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی نوراتریپتیلین




    موارد و عوارض مصرف نوراتریپتیلین (Nortriptyline HCl) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی نوراتریپتیلین چیست؟

پاسخ :


موارد و عوارض مصرف تولنفتات (Tolnaftate) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی تولنفتات چیست؟

1:



موارد و عوارض مصرف تیوریدازین (Thioridazine HCl) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی تیوریدازین

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف

موارد و عوارض مصرف تیکلوپیدین (Ticlopidine Hcl) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی تیکلوپیدین
الف) افسردگی، بیماری پانیک.


موارد و عوارض مصرف تیمولول (Timolol Maleate) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی تیمولول


موارد و عوارض مصرف مدکتین (Tolmetin) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی مدکتین چیست؟
بزرگسالان: از راه خوراکی مقدار 25 میلی گرم 4-3 بار در روز مصرف می‌ شود و به تدریج تا حداکثر mg/kg 150 افزایش می‌ یابد.


موارد و عوارض مصرف تریکلوکربن (Triclocarban) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی تریکلوکربن
به جای اون ، می‌ توان مقدار تام مصرف روزانه را به هنگام خواب مصرف کرد.


موارد و عوارض مصرف اورکس (Urea) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی اورکس چیست؟


موارد و عوارض مصرف ویتامین آ (چشمی) (Vitamin A (Ophthalmic)) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی ویتامین
بیماران مسن یا نوجوانان: مقدار 50-30 میلی گرم از راه خوراکی و در دوزهای منقسم مصرف می‌ شود.


ب) ترک سیگار.


بزرگسالان: روزانه mg 25 از راه خوراکی مصرف می‌ شود که می‌ توان میزان مصرف را به صورت تدریجی تا mg 100-75 در روز افزایش داد.

دارو را باید 28-10 روز قبل از تاریخ شروع ترک آغاز نمود.


عوارض جانبی:
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی : کابوس شبانه، پاراستزی، حمله مغزی، خواب آلودگی، سرگیجه، ترمور، ضعف، سردرد، عصبانیت، حملات تشنجی، نوروپاتی محیطی، علائم اکستراپیرامیدال، اضطراب، گیجی (بیشتر در سالمندان مشهود هست)، تغییرات G، توهم، بی خوابی.


قلبی ـ عروقی: افت فشار خون در حالت ایستاده، تاکیکاردی، آریتمی، انفارکتوس میوکارد (I)، سکته مغزی، بلوک قلبی، نارسایی احتقانی قلب (CF)، طپش قلب ، هایپرتانسیون، تغییرات KG.


پوست: بثورات پوستی، کهیر، تب دارویی، راش.


چشم، گوش: تاری دید، وزوز گوش، گشاد شدن امتک چشم، افزایش فشار داخل چشمی.


دستگاه گوارش: خشکی دهان ، یبوست، تهوع، هستفراغ، بی اشتهایی، اسهال، انسداد فلجی روده.


ادراری ـ تناسلی: احتباس ادرار.


سایر عوارض: تعریق، حساسیت به نور، حساسیت مفرط (بثورات پوستی، کهیر، تب دارویی، ادم)، آگرانولوسیتوز، سرکوب مغز هستخوان، ترومبوسیتوپنی، ائوزینوفیلی، کاهش یا افزایش وزن.


سپس قطع ناگهانی مصرف طولانی مدت دارو ، ممکن هست تهوع، سردرد و بی حالی بروز کند (بروز این عوارض نشان دهنده اعتیاد نمی‌ باشد).


توجه: در صورت بروز علائم حساسیت مفرط، باید مصرف دارو قطع شود (ولی نه به طور ناگهانی).


بیمار باید از نظر بروز احتباس ادرار، خشکی شدید دهان، بثورات پوستی، حملات تشنجی، تاکیکاردی، گلودرد، تب یا یرقان تحت مراقبت باشد.


مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: 12 ساعت اول سپس مصرف حاد دارو ، مرحله تحریکی بوده كه با فعالیت بیش از حد اونتی کولینرژیک مشخص می‌ شود (آشفتگی، تحریک، گیجی، احتباس ادرار، خشک شدن غشاهای مخاطی، گشاد شدن امتک چشم، یبوست و انسداد فلجی روده ).

به دنبال اون اثرات تضعیف CNS بروز می‌ كند.

از جمله هایپوترمی، کاهش رفلكس‌ها یا فقدان اونها، رخوت، افت فشار خون، سیانوز و آریتمی (شامل تاکیکاردی، اختلال در انتقال جریان الکتریکی قلب و اثرات شبه کینیدین بر روی KG).


شدت مسمومیت را می‌ توان از روی طولان ی شدن کمپلکس QRS به بیش از ms 100 تخمین زد که معمولاً نشان دهنده غلظت سرمی بیش از mg/ml 1000 هست.

اسیدوز متابولیک ممکن هست به دنبال افت فشار خون، کاهش تهویه تنفسی و تشنجات بروز کند.


درمان: علامتی و حمایتی، از جمله باز نگهداشتن راه تنفسی، ثابت نگهداشتن درجه حرارت بدن و حفظ تعادل مایعات و الکترولیتها هست.

در صورت هوشیار بودن بیمار، می‌ توان با تجویز شربت اپیکا ایجاد هستفراغ کرد.

به دنبال اون با شستشوی معده و تجویز ذغال فعال ، می‌ توان از جذب بیشتر دارو جلوگیری کرد.

دیالیز معمولاً بی اثر هست.

حملات تشنجی را می‌ توان با تجویز دیازپام یا فنی توئین تزریقی، آریتمی را با تجویز فنی توئین یا لیدوکائین تزریقی، و اسیدوز را با تجویز بیکربنات سدیم درمان کرد.

باید از تجویز باربیتوراتها خودداری شود ، زیرا ممکن هست اثرات تضیعف تنفسی و CNS را افزایش دهند.


تداخل دارویی:
تداخل دارویی
مصرف هموقت با داروهای سمپاتومیمت یک از جمله نوراپی نفر ین، فنیل افرین، فنیل پروپانول آمین و افدرین، ممکن هست موجب افزایش فشار خون شود.


مصرف هموقت با وارفارین ممکن هست وقت پروترومبین را افزایش داده و موجب خونریزی شود.


مصرف هموقت با داروهای ضدآریتمی (کینیدین، دیزوپیرامید، پروکائین آمید) ممکن هست خطر بروز آریتمی‌های قلبی و ایجاد اختلال در انتقال جریان الکتریکی قلب را افزایش دهد.


ممکن هست اثرات کاهنده فشار خون داروهایی که از طریق مرکزی عمل می‌ نمايند (مانند گوانتیدین، کلونیدین، متیل دوپا و رزرپین) را کاهش دهد.


با مصرف هموقت نورتریپتیلین با داروهای تضعیف كننده CNS، از جمله فرآورده‌های حاوی الکل ، داروهای ضددرد ، باربیتورات‌ها، داروهای مخدر ، آرام بخش و بیهوش نماينده، آتروپین و داروهای اونتی کولینرژیک دیگر، از جمله فنوتیازینها، داروهای اونتی هیستامین، مپریدین و داروهای ضد پارکینسون (احتمال بروز انسداد فلجی روده ، تغییرات بینایی و یبوست شدید) احتمال تشدید اثرات وجود دارد.


مصرف باربیتوراتها و هستعمال دخانیات موجب القای متابولیسم نورتریپتیلین و کاهش اثر درمانی اون می‌ شود.


فنوتیازینها و هالوپریدول متابولیسم نورتریپتیلین را کاهش می‌ دهند و از اثربخشی اون می‌ کاهند.


متیل فنیدات، سایمتیدین، داروهای خوراکی جلوگیری نماينده از بارداری و داروهای مهارنماينده گیرنده‌های بتا ممکن هست متابولیسم نورتریپتیلین را مهار کرده و غلظت پلاسمایی دارو و احتمال مسمومیت را افزایش دهند.


مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
اثر ضدافسردگی: به نظر می‌ رسد نورتریپتیلین از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی نفرین و سروتونین در انتهای اعصاب سیستم اعصاب مرکزی (نورون ‌های پیش سیناپسی) اثر ضدافسردگی خود را اعمال می‌ کند.

این عمل موجب افزایش غلظت و تشدید فعالیت این واسطه‌های عصبی در فضای سیناپسی می‌ شود.

میزان فعالیت اون در مهار برداشت مجدد سروتونین بیش از نوراپی نفرین هست.

احتمال بروز افت فشار خون در حالت ایستاده با مصرف این دارو کمتر از سایر داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای هست.


موارد منع مصرف و احتیاط:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: حساسیت مفرط شناخته شده نسبت به داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای و ترکیبات وابسته به اونها، مرحله حاد بهبود انفارکتوس میوکارد (I) (ممکن هست موجب آریتمی، کاهش عملکرد قلبی شود)، اغما یا کاهش شدید فعالیت تنفسی (به دلیل کاهش فعالیت CNS)، هموقت با مصرف داروهای مهارنماينده مونوآمین اکسیداز یا طی 14 روز پس از خاتمه درمان با این داروها (ممکن هست موجب تحریک بیش از حد سمپاتیک، همراه با بحران هایپرتانسیون، هایپرترمی و حملات تشنجی شود ).


موارد احتیاط: بیماری‌های دیگر قلبی (آریتمی، نارسایی احتقانی قلب ، اونژین صدری، بیماری دریچه‌های قلب با بلوک قلبی)، اختلالات تنفسی، الکلسیم، صرع، و اختلالات تشنجی دیگر (ممکن هست آستانه تشنج را کاهش دهد)، الکتروشوک درمانی (به دلیل افزایش خطر هیپومانیا و دلیریوم)، بیماری دوقطبی، گلوکوم (حتی مقادیر معمول این دارو ممکن هست فشار داخل چشم را افزایش دهد)، پرکاری تیروئید، یا مصرف هورمونهای تیروئیدی، دیابت نوع I و II، هیپرتروفی پروستات ، انسداد فلجی روده یا احتباس ادرار (ممکن هست موجب بدتر شدن این حالات شود)، اختلال عملکرد کبد با کلیه (اختلال در متابولیسم و دفع دارو ممکن هست موجب تجمع اون شود)، بیماری پارکینسون، مصرف هموقت داروهای بیهوش نماينده عمومی.


ضدافسردگی ها منجر به افزایش خطر خودکشی در کودکان ، نوجوانان و جوانان (24-18 سال) مبتلا به افسردگی می‌ شوند (در این افراد با احتیاط مصرف شود)، بیماران مبتلا به دیابت، نارسایی کبدی و کلیوی.


عوارض جانبی:
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی : کابوس شبانه، پاراستزی، حمله مغزی، خواب آلودگی، سرگیجه، ترمور، ضعف، سردرد، عصبانیت، حملات تشنجی، نوروپاتی محیطی، علائم اکستراپیرامیدال، اضطراب، گیجی (بیشتر در سالمندان مشهود هست)، تغییرات G، توهم، بی خوابی.


قلبی ـ عروقی: افت فشار خون در حالت ایستاده، تاکیکاردی، آریتمی، انفارکتوس میوکارد (I)، سکته مغزی، بلوک قلبی، نارسایی احتقانی قلب (CF)، طپش قلب ، هایپرتانسیون، تغییرات KG.


پوست: بثورات پوستی، کهیر، تب دارویی، راش.


چشم، گوش: تاری دید، وزوز گوش، گشاد شدن امتک چشم، افزایش فشار داخل چشمی.


دستگاه گوارش: خشکی دهان ، یبوست، تهوع، هستفراغ، بی اشتهایی، اسهال، انسداد فلجی روده.


ادراری ـ تناسلی: احتباس ادرار.


سایر عوارض: تعریق، حساسیت به نور، حساسیت مفرط (بثورات پوستی، کهیر، تب دارویی، ادم)، آگرانولوسیتوز، سرکوب مغز هستخوان، ترومبوسیتوپنی، ائوزینوفیلی، کاهش یا افزایش وزن.


سپس قطع ناگهانی مصرف طولانی مدت دارو ، ممکن هست تهوع، سردرد و بی حالی بروز کند (بروز این عوارض نشان دهنده اعتیاد نمی‌ باشد).


توجه: در صورت بروز علائم حساسیت مفرط، باید مصرف دارو قطع شود (ولی نه به طور ناگهانی).


بیمار باید از نظر بروز احتباس ادرار، خشکی شدید دهان، بثورات پوستی، حملات تشنجی، تاکیکاردی، گلودرد، تب یا یرقان تحت مراقبت باشد.


مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: 12 ساعت اول سپس مصرف حاد دارو ، مرحله تحریکی بوده كه با فعالیت بیش از حد اونتی کولینرژیک مشخص می‌ شود (آشفتگی، تحریک، گیجی، احتباس ادرار، خشک شدن غشاهای مخاطی، گشاد شدن امتک چشم، یبوست و انسداد فلجی روده ).

به دنبال اون اثرات تضعیف CNS بروز می‌ كند.

از جمله هایپوترمی، کاهش رفلكس‌ها یا فقدان اونها، رخوت، افت فشار خون، سیانوز و آریتمی (شامل تاکیکاردی، اختلال در انتقال جریان الکتریکی قلب و اثرات شبه کینیدین بر روی KG).


شدت مسمومیت را می‌ توان از روی طولان ی شدن کمپلکس QRS به بیش از ms 100 تخمین زد که معمولاً نشان دهنده غلظت سرمی بیش از mg/ml 1000 هست.

اسیدوز متابولیک ممکن هست به دنبال افت فشار خون، کاهش تهویه تنفسی و تشنجات بروز کند.


درمان: علامتی و حمایتی، از جمله باز نگهداشتن راه تنفسی، ثابت نگهداشتن درجه حرارت بدن و حفظ تعادل مایعات و الکترولیتها هست.

در صورت هوشیار بودن بیمار، می‌ توان با تجویز شربت اپیکا ایجاد هستفراغ کرد.

به دنبال اون با شستشوی معده و تجویز ذغال فعال ، می‌ توان از جذب بیشتر دارو جلوگیری کرد.

دیالیز معمولاً بی اثر هست.

حملات تشنجی را می‌ توان با تجویز دیازپام یا فنی توئین تزریقی، آریتمی را با تجویز فنی توئین یا لیدوکائین تزریقی، و اسیدوز را با تجویز بیکربنات سدیم درمان کرد.

باید از تجویز باربیتوراتها خودداری شود ، زیرا ممکن هست اثرات تضیعف تنفسی و CNS را افزایش دهند.


اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: ضدافسردگی سه حلقه ا ی.


طبقه‌بندی درمانی: ضدافسردگی.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
نکات قابل توصیه به بیمار
ممکن هست برای شروع اثرات کامل درمانی این دارو تا چهار هفته وقت لازم باشد.


این دارو دارای اثرات آرام بخشی هست.


برای جلوگیری از بی حالی در طول روز ، می‌ توانید تمام مقدار مصرف روزانه دارو را به هنگام خواب مصرف کنید.


از مصرف فرآورده‌های حاوی الکل خوددار ی کنید.

همچنین، از دو برابر کردن مقدار مصرف، سپس فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، خودداری نمایید.

مصرف دارو را به طور ناگهانی قطع نکنید، مگر اونکه پزشک دستور داده باشد.


احتمال بروز سرگیجه وجود دارد.

در شروع درمان، برای جلوگیری از بروز سرگیجه، سپس هر بار مصرف دارو به مدت 30 دقیقه دراز بکشید و از تغییر ناگهانی وضعیت خودداری کنید.

شدت افت فشار خون وضعیتی با مصرف نورتریپتیلین کمتر از مصرف آمی تریپتیلین هست.


در صورت بروز واکنش‌های غیرطبیعی، مانند گیجی، اختلالات حرکتی، سنكوپ، تاكیكاردی یا اشکال در دفع ادرار، فوراً به پزشک اطلاع دهید.


مصرف در سالمندان: در این بیماران ممکن هست کاهش مقدار مصرف لازم باشد.

خطر بروز عوارض قلبی دارو در سالمندان بیشتر هست.

احتمال افت فشار خون با نورتریپتیلین کمتر از سایر ضدافسردگی‌های سه حلقه‌ای هست.


مصرف در كودكان: مصرف این دارو در کودکان توصیه نمی‌ شود.

برای نوجوانان ممکن هست کاهش مقدار مصرف لازم باشد.


مصرف در شیردهی: این دارو با غلظت‌های کم در شیر ترشح می‌ شود.

منافع دارو در مقابل مضرات اون باید سنجیده شود.


ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ ای، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌ شود:
برای کاهش بی حالی در طی روز ، می‌ توان نورتریپتیلین را به هنگام خواب مصرف کرد.

ایجاد تحمل نسبت به اثرات آرام بخشی دارو معمولاً طی هفته ‌های اول درمان ظاهر می‌ شود.


مصرف دارو باید به صورت تدریجی و طی چند هفته قطع شود.

مصرف این دارو باید حداقل 48 ساعت قبل از هر گونه اعمال جراحی قطع گردد .


اثر بر آزمایشهای تشخیصی
نورتریپتیلین ممکن هست وقت لازم برای انتقال جریان الکتریکی قلب را طولانی سازد (طولانی شدن فاصله ‌های Q و R و پهن شدن موج بر رو ی الکتروکارد یوگرام).

همچنین، این دارو ممکن هست نتایج تستهای عملکرد کبد را افزایش دهد، تعداد گلبول‌های سفید خون را کاهش و غلظت سرمی گلوکز را کاهش یا افزایش دهد.



اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
ablet: 10, 25mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: ضدافسردگی سه حلقه ا ی.


طبقه‌بندی درمانی: ضدافسردگی.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده D
نکات قابل توصیه به بیمار
ممکن هست برای شروع اثرات کامل درمانی این دارو تا چهار هفته وقت لازم باشد.


این دارو دارای اثرات آرام بخشی هست.


برای جلوگیری از بی حالی در طول روز ، می‌ توانید تمام مقدار مصرف روزانه دارو را به هنگام خواب مصرف کنید.


از مصرف فرآورده‌های حاوی الکل خوددار ی کنید.

همچنین، از دو برابر کردن مقدار مصرف، سپس فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو، خودداری نمایید.

مصرف دارو را به طور ناگهانی قطع نکنید، مگر اونکه پزشک دستور داده باشد.


احتمال بروز سرگیجه وجود دارد.

در شروع درمان، برای جلوگیری از بروز سرگیجه، سپس هر بار مصرف دارو به مدت 30 دقیقه دراز بکشید و از تغییر ناگهانی وضعیت خودداری کنید.

شدت افت فشار خون وضعیتی با مصرف نورتریپتیلین کمتر از مصرف آمی تریپتیلین هست.


در صورت بروز واکنش‌های غیرطبیعی، مانند گیجی، اختلالات حرکتی، سنكوپ، تاكیكاردی یا اشکال در دفع ادرار، فوراً به پزشک اطلاع دهید.


مصرف در سالمندان: در این بیماران ممکن هست کاهش مقدار مصرف لازم باشد.

خطر بروز عوارض قلبی دارو در سالمندان بیشتر هست.

احتمال افت فشار خون با نورتریپتیلین کمتر از سایر ضدافسردگی‌های سه حلقه‌ای هست.


مصرف در كودكان: مصرف این دارو در کودکان توصیه نمی‌ شود.

برای نوجوانان ممکن هست کاهش مقدار مصرف لازم باشد.


مصرف در شیردهی: این دارو با غلظت‌های کم در شیر ترشح می‌ شود.

منافع دارو در مقابل مضرات اون باید سنجیده شود.


ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ ای، رعایت موارد زیر نیز توصیه می‌ شود:
برای کاهش بی حالی در طی روز ، می‌ توان نورتریپتیلین را به هنگام خواب مصرف کرد.

ایجاد تحمل نسبت به اثرات آرام بخشی دارو معمولاً طی هفته ‌های اول درمان ظاهر می‌ شود.


مصرف دارو باید به صورت تدریجی و طی چند هفته قطع شود.

مصرف این دارو باید حداقل 48 ساعت قبل از هر گونه اعمال جراحی قطع گردد .


اثر بر آزمایشهای تشخیصی
نورتریپتیلین ممکن هست وقت لازم برای انتقال جریان الکتریکی قلب را طولانی سازد (طولانی شدن فاصله ‌های Q و R و پهن شدن موج بر رو ی الکتروکارد یوگرام).

همچنین، این دارو ممکن هست نتایج تستهای عملکرد کبد را افزایش دهد، تعداد گلبول‌های سفید خون را کاهش و غلظت سرمی گلوکز را کاهش یا افزایش دهد.


برگرفته از : دارونما .


پزشک اونلاین در تاریخ 15 آذر ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ به این سوال جواب داده هست.


70 out of 100 based on 70 user ratings 370 reviews