موارد و عوارض مصرف <b>پیریمتامین (Pyrimethamine)</b> چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی <b>پیریمتامین</b>


موارد و عوارض مصرف پیریمتامین (Pyrimethamine) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پیریمتامین




    موارد و عوارض مصرف پیریمتامین (Pyrimethamine) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پیریمتامین چیست؟

پاسخ :


موارد و عوارض مصرف ریپاگلینید (Repaglinide) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی ریپاگلینید

1:



موارد و عوارض مصرف پامیدرونات (Pamidronate disodium) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پامیدرونات

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف

موارد و عوارض مصرف دپومدرول (Methylprednisolone Acetate) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی دپومدرول
الف) پیشگیری از مالاریا و كنترل سرایت اون.


موارد و عوارض مصرف لوپرامید (Loperamide) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی لوپرامید چیست؟


موارد و عوارض مصرف ریتول (ریباویرین) (Ribavirin) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی ریتول
بزرگسالان و كودكان بزرگتر از 10 سال: مقدار 25 میلی‌گرم در هفته مصرف می‌ شود.


موارد و عوارض مصرف ریفامپین (Rifampin (Rifampicin)) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی ریفامپین


موارد و عوارض مصرف ریواستیگمین (Rivastigmine) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی ریواستیگمین
كودكان 10-4 ساله: مقدار 5/12 میلی‌گرم در هفته مصرف می‌شود.


موارد و عوارض مصرف ریزاتریپتان (Rizatriptan benzoate) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی ریزاتریپتان

كودكان كوچكتر از چهار سال: مقدار 25/6 میلی‌گرم در هفته مصرف می‌شود.


تمام گروه‌های سنی باید به مدت حداقل 10 هفته سپس ترك نواحی آلوده، مصرف دارو را ادامه دهند.


ب) حملات حاد مالاریا.


مصرف این دارو به تنهایی در افراد غیرمصون توصیه نمی‌شود.


برای كنترل سرایت بیماری و فرونشاندن اون، پیریمتامین باید با داروهای ضد مالاریای سریع‌الاثر، مانند كلروكین، به مدت دو روز مصرف شود.

برای سوش مقاوم به كلروكین، این دارو با سولفونامیدها، و احتمالاً با كینین مصرف شود.


بزرگسالان و كودكان بزرگتر از 10 سال: mg 50 روزانه برای دو روز و سپس 25 میلی‌گرم هفتگی به مدت حداقل 10 هفته ادامه می‌یابد.


کودکان 10-4 ساله: 25 میلی گرم روزانه برا ی 2 روز و سپس 5/12 میلی گرم یک بار در هفته به مدت حداقل 10 هفته ادامه می‌ یابد.


پ) توكسوپلاسموز.


بزرگسالان: مقدار mg/day 75-50 به مدت 4-3 هفته با 8-2 گرم سولفادیازین، هر 8-6 ساعت، مصرف می‌شود.


كودكان: mg/kg 1 روزانه (حداكثر تا mg 25 روزانه) در دوز منقسم برای سه روز مصرف می‌شود.

سپس mg/kg 1 روزانه برای 4 هفته ادامه می‌یابد.

دارو همراه با سولفادوكسین 200-100 میلی‌گرم روزانه در دوزهای منقسم مصرف می‌شود.


ت) ایزوسپوریازیس.


بزرگسالان: 50 تا 70 میلی‌گرم خوراكی روزانه مصرف می‌شود.


عوارض جانبی:
عوارض جانبی
پوست: بثورات پوستی، اریتم مولتی‌فرم (سندرم هستیونس - جانسون )، نكرولیز سمی اپیدرم.


دستگاه گوارش: بی‌اشتهایی، هستفراغ، اسهال، التهاب آتروفیك زبان، كرامپ‌های شكمی.


خون: آگرانولوسیتوز، كم خونی آپلاستیك، كم خونی مگالوبلاستیك، كاهش فعالیت مغز هستخوان، لكوپنی، ترومبوسیتوپنی، پان‌سیتوپنی.


توجه: در صورت بروز علائم كمبود اسید فولیك یا اسید فولینیك، باید مصرف دارو قطع شده یا مقدار مصرف اون كاهش یابد.


می‌توان تا مقدار mg/day 9 اسید فولینیك (لوكوورین) به مدت سه روز تزریق عضلانی كرد تا تعداد سلول‌های خونی به حالت عادی بازگردد.


مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: بی‌اشتهایی، هستفراغ، و تحریك CNS، از جمله تشنجات؛ ممكن هست كم خونی مگالوبلاستیك، ترومبوسیتوپنی، لكوپنی، التهاب زبان و كریستالوری نیز بروز كند.


درمان: شامل شستشوی معده وبه دنبال اون تجویز یك مسهل هست.

مصرف دیازپام ممكن هست به كنترل تشنجات كمك كند.

لوكوورین (اسید فولینیك) با مقادیر mg/day 25-5 به مدت سه روز یا بیشتر برای بازگرداندن تعداد پلاكت‌ها یا گلبول‌های سفید خون به حالت طبیعی به كار می‌رود.


تداخل دارویی:
تداخل دارویی
پیریمتامین و سولفونامیدها در مقابل بعضی از ارگانیسم‌ها اثر سینرژیك دارند، زیرا هر یك از این داروها ساخت اسید فولیك را با میزان مختلف مهار می‌سازند.


پیریمتامین و سولفادوكسین نباید به طور هموقت با سولفونامیدهای دیگر یا باكوتریموكسازول مصرف شوند، زیرا موجب بروز عوارض جانبی اضافی می‌شود.


مصرف هموقت با اسید پاراآمینوبنزوییك و اسید فولیك اثرات ضد توكسوپلاسمیك پیریمتامین را كاهش می‌دهند.

بنابراین، ممكن هست مقادیر بیشتر پیریمتامین ضروری باشد.


مصرف هموقت با لورازپام باعث سمیت خفیف كبدی می‌شود.


مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
اثر ضد مالاریا: پیریمتامین احیای دی هیدروفولات به تتراهیدروفولات را مهار كرده و بنابراین متابولیسم اسید فولیك لازم برای بقای ارگانیسم‌های حساس را مسدود می‌كند.

این مكانیسم از اونتاگونیسم اسید فولیك ناشی از سولفونامید متفاوت هست.

پیریمتامین بر اشكال اریتروسیتی غیرجنسی پلاسمودیوم حساس و توكسوپلاسما گوندی مؤثر هست.


موارد منع مصرف و احتیاط:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: كم خونی مگالوبلاستیك ناشی از كمبود فولات (یك اونتاگونیست فولات هست)، حساسیت مفرط شناخته شده به دارو، مالاریای مقاوم به كلروكین.


موارد احتیاط: در بیماران مبتلا به كمبود فولات (مانند بارداری، الكلیسم، سوء تغذیه) با احتیاط به كار رود.

در كمبود G6D، اختلال كبدی و كلیوی و صرع با احتیاط به كار رود.


وقتی كه دارو برای بیشتر از 4-3 روز تجویز می‌شود، جهت پیشگیری از عوارض هماتولوژیك بهتر هست لکوورین تجویز شود.

CBC و پلاكت هر دو هفته طی درمان مانیتور شود.


عوارض جانبی:
عوارض جانبی
پوست: بثورات پوستی، اریتم مولتی‌فرم (سندرم هستیونس - جانسون )، نكرولیز سمی اپیدرم.


دستگاه گوارش: بی‌اشتهایی، هستفراغ، اسهال، التهاب آتروفیك زبان، كرامپ‌های شكمی.


خون: آگرانولوسیتوز، كم خونی آپلاستیك، كم خونی مگالوبلاستیك، كاهش فعالیت مغز هستخوان، لكوپنی، ترومبوسیتوپنی، پان‌سیتوپنی.


توجه: در صورت بروز علائم كمبود اسید فولیك یا اسید فولینیك، باید مصرف دارو قطع شده یا مقدار مصرف اون كاهش یابد.


می‌توان تا مقدار mg/day 9 اسید فولینیك (لوكوورین) به مدت سه روز تزریق عضلانی كرد تا تعداد سلول‌های خونی به حالت عادی بازگردد.


مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: بی‌اشتهایی، هستفراغ، و تحریك CNS، از جمله تشنجات؛ ممكن هست كم خونی مگالوبلاستیك، ترومبوسیتوپنی، لكوپنی، التهاب زبان و كریستالوری نیز بروز كند.


درمان: شامل شستشوی معده وبه دنبال اون تجویز یك مسهل هست.

مصرف دیازپام ممكن هست به كنترل تشنجات كمك كند.

لوكوورین (اسید فولینیك) با مقادیر mg/day 25-5 به مدت سه روز یا بیشتر برای بازگرداندن تعداد پلاكت‌ها یا گلبول‌های سفید خون به حالت طبیعی به كار می‌رود.


اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مشتق آمینوپیریدین (اونتاگونیست اسید فولیک).


طبقه‌بندی درمانی: ضد مالاریا.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- برای به حداقل رساندن تحریكات گوارشی، دارو با غذا مصرف شود.


2- شمارش كامل سلول‌های خونی، از جمله شمارش پلاكت‌ها دو بار در هفته باید انجام شود.


3- علائم بروز كمبود فولات یا خونریزی به هنگام كاهش تعداد پلاكت‌ها پیگیری شود؛ در صورت بروز اختلالات، مقدار مصرف دارو باید كاهش یابد یا قطع شود.

لوكوورین (اسید فولینیك) را می‌توان برای افزایش تعداد سلول‌های خونی در طی كاهش مقدار مصرف یا سپس قطع مصرف دارو تجویز كرد.


4- در صورت مصرف پیریمتامین با سولفادوكسین به عنوان پیشگیری، اولین مقدار باید 2-1 روز قبل از مسافرت به ناحیه مالاریاخیز مصرف شود.


5- به دلیل امكان بروز واكنش‌های شدید، پیریمتامین با سولفادوكسین فقط برای بیمارانی تجویز شوند كه به نواحی مالاریاخیز مقاوم به كلروكین مسافرت می‌كنند و یا مدتی طولانی‌تر از سه هفته در اون نواحی می‌مانند.


6- به عنوان خط اول درمان مالاریا نیست.

داروهای دیگر ضد مالاریا (مفلوكین، كلروكین، سولفادوكسین) در این مورد ارجحند.


7- جهت كاهش عوارض گوارشی دارو همراه با غذا تجویز شود.


نكات قابل توصیه به بیمار
1- در صورت بروز علائم و نشانه‌های عوارض خونی فوراً به پزشك اطلاع دهید.


2- در صورت بروز علائم و نشانه‌های كمبود فولات به پزشك اطلاع دهید و به طور مرتب تحت نظر پزشك باشید.


3- بروز هر گونه عوارض جانبی را به پزشك اطلاع دهید و به طور مرتب تحت نظر پزشك باشید.


4- دارو را دور از دسترس كودكان نگهداری كنید.


مصرف در كودكان: این دارو را می‌توان با احتیاط برای كودكان تجویز كرد.


مصرف در شیردهی: مصرف پیریمتامین با سولفادوكسین در شیردهی منع شده هست، زیرا این دارو حاوی سولفانامید هست.


اثر بر آزمایشهای تشخیصی
پیریمتامین ممكن هست تعداد گلبول‌های سفید و قرمز خون و پلاكت‌ها و میزان هموگلوبین و هماتوكریت را كاهش می‌ دهد.



اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
ablet: 25mg
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: مشتق آمینوپیریدین (اونتاگونیست اسید فولیک).


طبقه‌بندی درمانی: ضد مالاریا.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C
ملاحظات اختصاصی
1- برای به حداقل رساندن تحریكات گوارشی، دارو با غذا مصرف شود.


2- شمارش كامل سلول‌های خونی، از جمله شمارش پلاكت‌ها دو بار در هفته باید انجام شود.


3- علائم بروز كمبود فولات یا خونریزی به هنگام كاهش تعداد پلاكت‌ها پیگیری شود؛ در صورت بروز اختلالات، مقدار مصرف دارو باید كاهش یابد یا قطع شود.

لوكوورین (اسید فولینیك) را می‌توان برای افزایش تعداد سلول‌های خونی در طی كاهش مقدار مصرف یا سپس قطع مصرف دارو تجویز كرد.


4- در صورت مصرف پیریمتامین با سولفادوكسین به عنوان پیشگیری، اولین مقدار باید 2-1 روز قبل از مسافرت به ناحیه مالاریاخیز مصرف شود.


5- به دلیل امكان بروز واكنش‌های شدید، پیریمتامین با سولفادوكسین فقط برای بیمارانی تجویز شوند كه به نواحی مالاریاخیز مقاوم به كلروكین مسافرت می‌كنند و یا مدتی طولانی‌تر از سه هفته در اون نواحی می‌مانند.


6- به عنوان خط اول درمان مالاریا نیست.

داروهای دیگر ضد مالاریا (مفلوكین، كلروكین، سولفادوكسین) در این مورد ارجحند.


7- جهت كاهش عوارض گوارشی دارو همراه با غذا تجویز شود.


نكات قابل توصیه به بیمار
1- در صورت بروز علائم و نشانه‌های عوارض خونی فوراً به پزشك اطلاع دهید.


2- در صورت بروز علائم و نشانه‌های كمبود فولات به پزشك اطلاع دهید و به طور مرتب تحت نظر پزشك باشید.


3- بروز هر گونه عوارض جانبی را به پزشك اطلاع دهید و به طور مرتب تحت نظر پزشك باشید.


4- دارو را دور از دسترس كودكان نگهداری كنید.


مصرف در كودكان: این دارو را می‌توان با احتیاط برای كودكان تجویز كرد.


مصرف در شیردهی: مصرف پیریمتامین با سولفادوكسین در شیردهی منع شده هست، زیرا این دارو حاوی سولفانامید هست.


اثر بر آزمایشهای تشخیصی
پیریمتامین ممكن هست تعداد گلبول‌های سفید و قرمز خون و پلاكت‌ها و میزان هموگلوبین و هماتوكریت را كاهش می‌ دهد.


برگرفته از : دارونما .


پزشک اونلاین در تاریخ 6 اسفند ماه سال 1392 در ساعت 12:00 ق.ظ به این سوال جواب داده هست.


76 out of 100 based on 46 user ratings 946 reviews