موارد و عوارض مصرف <b>کوتریموکسازول (CO-Trimoxazole)</b> چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی <b>کوتریموکسازول</b>


موارد و عوارض مصرف کوتریموکسازول (CO-Trimoxazole) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی کوتریموکسازول




    موارد و عوارض مصرف کوتریموکسازول (CO-Trimoxazole) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی کوتریموکسازول چیست؟

پاسخ :


موارد و عوارض مصرف رگلیسیدین (Reglisidin) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی رگلیسیدین

1:



موارد و عوارض مصرف میرتوپلکس (Myrtoplex) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی میرتوپلکس

موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف

موارد و عوارض مصرف اولئاکرات (Olea-Crat) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی اولئاکرات
الف) عفونت‌های مجاری ادرار و شیگلوز.


موارد و عوارض مصرف پروستاتان (Prostatan) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی پروستاتان


موارد و عوارض مصرف کورتیکو تروپین (Coroticotrophin) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی کورتیکو
بزرگسالان: مقدار 800 میلی‌گرم سولفامتوكسازول و 160 میلی‌گرم تری‌متوپریم، هر 12 ساعت، به مدت 14-10 روز در عفونت‌های مجاری ادرار و به مدت پنج روز در شیگلوز مصرف می‌شود.


موارد و عوارض مصرف اتیودیزد (Ethiodized Oil) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی اتیودیزد
یا mg/kg/day 10-8 (بر پايه تری‌متوپریم)، وریدی، در 2 تا 4 دوز منقسم برابر به مدت 14 روز (5 روز برای شیگلوز) مصرف می‌شود.


موارد و عوارض مصرف متریزامید (Metrizamide) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی متریزامید
حداكثر مقدار مصرف mg 960 می‌باشد.


موارد و عوارض مصرف متیراپون (Metyrapone) چیست؟ منع مصرف و تداخل دارویی متیراپون چیست؟

كودكان: مقدار mg/kg 8 تری‌متوپریم و mg/kg 40 سولفامتوكسازول در دو مقدار منقسم، هر 12 ساعت، به مدت 10 روز برای عفونت‌های مجاری ادرار و پنج روز برای شیگلوز مصرف می‌شود.


ب) عفونت گوش میانی.


كودكان بزرگتر از 2 ماه: مقدار mg/kg 8 تری‌متوپریم و mg/kg 40 سولفامتوكسازول در دو مقدار منقسم، هر 12 ساعت، به مدت 10 روز مصرف می‌شود.


پ) پروفیلاكسی اولیه در برابر توكسوپلاسموز در بیماران مبتلا به عفونت I.


بزرگسالان و نوجوانان: mg 160 تری‌متوپریم و mg 800 سولفامتوكسازول خوراكی در روز.


كودكان: mg/m2 150 (از تری‌متوپریم) خوراكی در دو دوز منقسم، روزانه مصرف می‌شود.


ت) پنومونیت ناشی از پمنوموسیستیس ژیرووسی (pneumocystis jiroveci).


بزرگسالان و كودكان بزرگتر از 2 ماه: mg/kg/day 20-15 تری‌متوپریم و mg/kg/day 100 سولفامتوكسازول خوراكی در دوزهای منقسم هر 6 ساعت به مدت 14 تا 21 روز.


ث) اسهال مسافران.


بزرگسالان: mg 160 تری‌متوپریم و mg 800 سولفامتوكسازول خوراكی هر 12 ساعت به مدت 5 روز.


ج) برونشیت مزمن.


بزرگسالان: مقدار 160 میلی‌گرم تری‌متوپریم و 800 میلی‌گرم سولفامتوكسازول، هر 12 ساعت، به مدت 14 روز مصرف می‌شود.


مصرف در نارسایی كلیوی (شكل تزریقی).


مقدار و فواصل مصرف در بیماران مبتلا به نارسایی عملكرد كلیوی باید بر پايه میزان نارسایی، شدت عفونت و حساسیت ارگانیسم تنظیم شود.


عوارض جانبی:
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی : سردرد، افسردگی، تشنج، توهم.


پوست: اریتم مولتی فورم (سندرم هستیونس - جانسون)، بثورات فراگیر پوست، نكرولیز قشر خارجی پوست، درماتیت فلسی، حساسیت به نور، كهیر، خارش و پتشی.


دستگاه گوارش: تهوع، هستفراغ، اسهال، درد شكمی، بی‌اشتهایی، التهاب مخاط دهان.


ادراری ـ تناسلی: نفروز سمی همراه با اولیگوری و اونوری، كریستالوری و هماچوری.


خون: آگرانولوسیتوز، كم خونی آپلاستیك، كم خونی مگالوبلاستیك، ترومبوسیتوپنی، لكوپنی، كم خونی همولیتیك.


كبدی: یرقان.


سایر عوارض: حساسیت مفرط، بیماری سرم، تب ناشی از دارو، اونافیلاكسی.


توجه : بیماران مبتلا به IDS بیشتر از سایرین در معرض تمام عوارض جانبی این دارو، بخصوص حساسیت مفرط، بثورات پوستی، تب، مسمومیت خونی و غیرطبیعی بودن نتایج آزمون‌های عملكرد كبدی برنامه دارند.


مصرف دارو در صورت بروز موارد زیر باید قطع شود
علائم مسمومیت یا حساسیت مفرط، اختلالات خونی همراه با گلودرد، رنگ‌پریدگی، تب، یرقان، پورپورا یا ضعف، كریستالوری همراه با كولیك كلیوی، هماچوری، كاهش ترشح ادرار، وجود پروتئین در ادرار، انسداد ادراری، سنگ كلیه، افزایش BUN، اونوری یا اسهال شدید كه نشانگر كولیت سودوممبران هست.

در صورت بروز علائم كم خونی مگالوبلاستیك، باید مصرف دارو قطع شود و اسید فولینیك برای رهایی مغز هستخوان از این عارضه مصرف شود.


مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: افسردگی، اغتشاش شعور، سردرد، تهوع، هستفراغ، اسهال، تورم صورت، افزایش خفیف نتایج آزمون عملكرد كبد و كاهش فعالیت مغز هستخوان.


درمان: با واداشتن بیمار به هستفراغ یا شستشوی معده آغاز می‌شود، و به دنبال اون، اقدامات حمایتی (تصحیح اسیدوز، مصرف مایعات و یا قلیایی كردن ادرار برای افزایش حلالیت و دفع دارو) انجام می‌گیرد.

درمان نارسایی كلیوی ممكن هست ضروری باشد.

در مسمومیت شدید خونی، انتقال فرآورده‌های خونی به بیمار لازم هست.

برای رهایی مغز هستخوان از عوارض خونی دارو، تجویز اسیدفولینیك ضروری هست.

كارآیی همودیالیز در خارج كردن دارو از بدن محدود هست.


هشدار: فرم تزریقی نباید به‌ صورت عضلانی (I) تزریق شود.


تداخل دارویی:
تداخل دارویی
كوتریموكسازول ممكن هست متابولیسم كبدی داروهای خوراكی ضد انعقاد را مهار سازد و موجب جابه‌جایی اونها از محل‌های اتصالشان و افزایش اثرات ضد انعقاد شود.


مصرف هموقت با اسید پارا آمینوبنزوئیك (B)، اثرات این سولفونامید را خنثی می‌سازد.


مصرف هموقت با داروهای خوراكی پایین‌آورنده قند خون (سولفونیل اوره‌ها)، اثرات كاهنده قند خون این داروها را با جابه‌جا كردن اونها از محل‌های اتصال به پروتئین، افزایش می‌دهد.


مصرف هموقت با داروهای اسیدی‌كننده ادرار (كلرور آمونیم یا اسید آسكوربیك)، p ادرار و حلالیت سولفونامید را كاهش می‌دهد و موجب افزایش خطر كریستالوری می‌شود.


مصرف هموقت با سیكلوسپورین ریسك سمیت كلیوی را زیاد می‌كند.


سطح دیگوكسین ممكن هست با مصرف هموقت كوتریموكسازول افزایش یابد.


ایندومتاسین ممكن هست سطح كوتریموكسازول (جزء سولفامتوكسازول) را افزایش دهد.


سطح متوتركسات ممكن هست افزایش یابد.


متابولیسم فنی‌توئین ممكن هست كاهش یابد.


در صورت مصرف هموقت پیریمتامین با دوز بیش از mg 25 در هفته، ممكن هست اونمی مگالوبلاستیك بروز نماید.


كوتریموكسازول ممكن هست باعث كاهش اثر ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای شود.


مکانیسم اثر:
مکانیسم اثر
ضد باكتری: كوتریموكسازول به طور كلی باكتری‌كش هست.

این دارو اونزیم‌های مورد نیاز در مسیر ساخت اسید فولیك را مهار می‌كند.

سولفامتوكسازول از تشكیل اسید دی هیدروفولیك از اسید پاراآمینوبنزوییك (B) جلوگیری می‌كند، در صورتی كه تری‌متوپریم اونزیم دی‌هیدروفولات ردوكتاز را مهار می‌سازد.

سولفامتوكسازول و تری‌متوپریم، هر دو باعث مهار ساخت اسید فولیك می‌شوند و از ساخت سلولی اسیدهای نوكلئیك پايه ی در باكتری جلوگیری می‌كنند.


كوتریموكسازول بر اشریشیاكلی، كلبسیلا، انتروباكتر، پروتئوس میرابیلیس، هموفیلوس اونفلوانزا، هسترپتوكوكوس پنومونیه، هستافیلوكوكوس اورئوس، آسینتوباكتر، سالمونلا، شیگلا و پنوموسیستیس كارینی مؤثر هست.



جدول 1- مقدار مصرف كوتریموكسازول در موارد نارسایی كلیوی

New age 2

كليرانس كراتينين.

(ml/min/1.73m2)

مقدار مصرف در بزرگسالان

بيش از 30.

 .

30-15.

 .

كمتر از 15

مقدار مصرف معمول بزرگسالان.

 .

نصف مقدار مصرف معمول بزرگسالان.

 .

مصرف دارو توصيه نمي‌شود.

كليرانس كراتينين.

(ml/min/1.73m2)

مقدار مصرف در كودكان

بيش از 30.

 .

30-20.

 .

كمتر از 20.

 

مقدار مصرف معمول كودكان.

 .

نصف مقدار مصرف معمول كودكان.

 .

مصرف دارو منع شده است.


موارد منع مصرف و احتیاط:
موارد منع مصرف و احتیاط
موارد منع مصرف: اونمی مگالوبلاستیك ناشی از كمبود فولات، حساسیت مفرط شناخته شده نسبت به سولفونامیدها (یا هر دارویی كه حاوی گوگرد باشد، مانند تیازیدها، فوروسماید و داروهای خوراكی پایین‌آورنده قند خون) یا به تری‌متوپریم، نارسایی شدید كبدی یا كلیوی یا پورفیری، اواخر بارداری و در دوران شیردهی و كودكان زیر 2 ماه.


موارد احتیاط : اختلالات خفیف تا متوسط كار كبد یا كلیه، انسداد ادراری (به دلیل خطر تجمع دارو)، آلرژی‌های شدید، آسم، دیسكرازی خونی و كمبود فولات یا گلوكز-6- فسفات دهیدروژناز (G6D).


عوارض جانبی:
عوارض جانبی
اعصاب مرکزی : سردرد، افسردگی، تشنج، توهم.


پوست: اریتم مولتی فورم (سندرم هستیونس - جانسون)، بثورات فراگیر پوست، نكرولیز قشر خارجی پوست، درماتیت فلسی، حساسیت به نور، كهیر، خارش و پتشی.


دستگاه گوارش: تهوع، هستفراغ، اسهال، درد شكمی، بی‌اشتهایی، التهاب مخاط دهان.


ادراری ـ تناسلی: نفروز سمی همراه با اولیگوری و اونوری، كریستالوری و هماچوری.


خون: آگرانولوسیتوز، كم خونی آپلاستیك، كم خونی مگالوبلاستیك، ترومبوسیتوپنی، لكوپنی، كم خونی همولیتیك.


كبدی: یرقان.


سایر عوارض: حساسیت مفرط، بیماری سرم، تب ناشی از دارو، اونافیلاكسی.


توجه : بیماران مبتلا به IDS بیشتر از سایرین در معرض تمام عوارض جانبی این دارو، بخصوص حساسیت مفرط، بثورات پوستی، تب، مسمومیت خونی و غیرطبیعی بودن نتایج آزمون‌های عملكرد كبدی برنامه دارند.


مصرف دارو در صورت بروز موارد زیر باید قطع شود
علائم مسمومیت یا حساسیت مفرط، اختلالات خونی همراه با گلودرد، رنگ‌پریدگی، تب، یرقان، پورپورا یا ضعف، كریستالوری همراه با كولیك كلیوی، هماچوری، كاهش ترشح ادرار، وجود پروتئین در ادرار، انسداد ادراری، سنگ كلیه، افزایش BUN، اونوری یا اسهال شدید كه نشانگر كولیت سودوممبران هست.

در صورت بروز علائم كم خونی مگالوبلاستیك، باید مصرف دارو قطع شود و اسید فولینیك برای رهایی مغز هستخوان از این عارضه مصرف شود.


مسمومیت و درمان
تظاهرات بالینی: افسردگی، اغتشاش شعور، سردرد، تهوع، هستفراغ، اسهال، تورم صورت، افزایش خفیف نتایج آزمون عملكرد كبد و كاهش فعالیت مغز هستخوان.


درمان: با واداشتن بیمار به هستفراغ یا شستشوی معده آغاز می‌شود، و به دنبال اون، اقدامات حمایتی (تصحیح اسیدوز، مصرف مایعات و یا قلیایی كردن ادرار برای افزایش حلالیت و دفع دارو) انجام می‌گیرد.

درمان نارسایی كلیوی ممكن هست ضروری باشد.

در مسمومیت شدید خونی، انتقال فرآورده‌های خونی به بیمار لازم هست.

برای رهایی مغز هستخوان از عوارض خونی دارو، تجویز اسیدفولینیك ضروری هست.

كارآیی همودیالیز در خارج كردن دارو از بدن محدود هست.


هشدار: فرم تزریقی نباید به‌ صورت عضلانی (I) تزریق شود.


اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: سولفونامید و اونتاگونیست فولات.


طبقه‌بندی درمانی: اونتی‌بیوتیك.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C (در وقت ترم رده D)
نام‌های تجاری: Septrin
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی سولفونامیدها، رعایت موارد زیر توصیه می‌شود:
كوتریموكسازول به طور مؤثری در درمان پروستاتیت مزمن باكتریایی و به عنوان داروی پیشگیری‌كننده در موارد عود عفونت مجاری ادراری در زنان و اسهال ناشی از مسافرت به كار رفته هست.


نباید دارو را با داروهای دیگر مخلوط كرد.

محلول تهیه شده نباید به صورت انفوزیون سریع یا به صورت سرشار تزریق گردد، بلكه به طور آهسته، طی 90-60 دقیقه انفوزیون شود.

محل‌های انفوزیون باید هر 72-48 ساعت تغییر یابد.


انفوزیون وریدی، هر 5 میلی‌لیتر از فرم تزریقی باید با ml 125 از سرم DW 5% رقیق شود.

محلول را نباید در یخچال نگه داشت.

این محلول باید حداكثر طی 6 ساعت مصرف شود.

برای بیمارانی كه محدودیت دریافت مایعات دارند، هر ml 5 را می‌توان را ml 75 دكستروز رقیق نموده و حداكثر طی 2 ساعت مصرف نمود.


قبل از مصرف، محلول تهیه شده باید از نظر وجود رسوب، به دقت بررسی شود.

محلول‌های حاوی رسوب نباید مصرف شود.


محل تزریق وریدی باید از نظر علائم فلبیت یا انفیلتراسیون بررسی گردد.


سوسپانسیون خوراكی را قبل از مصرف باید تكان داد.


تست‌های عملكرد كبدی و كلیوی باید بررسی شود.


مصرف در سالمندان: در بیماران سالخورده، به دلیل كاهش عملكرد كلیه، نیمه عمر دارو ممكن هست طولانی شود.

در این بیماران خطر بروز عوارض جانبی نیز افزایش می‌یابد.


مصرف در شیردهی: مصرف كوتریموكسازول در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود.


اثر بر آزمایشهای تشخیصی
كوتریموكسازول در نتایج آزمون‌های اندازه‌گیری گلوكز ادرار توسط سولفات مس (آزمون بندیكت یا Clinitest) مداخله می‌كند.


این دارو ممكن هست نتایج آزمون عملكرد كبدی را افزایش دهد و تعداد گلبول‌های قرمز، پلاكت‌ها یا گلبول‌های سفید را كاهش دهد.



اشكال دارویی:
اشكال دارویی:
ablet: Sulfamethoxazole 100mg + rimethoprim 20mg, Sulfamethoxazole 400mg + rimethoprim 80mg, Sulfamethoxazole 800mg + rimethoprim 160mg
Suspension: (Sulfamethoxazole 200mg + rimethoprim 40mg) /5ml
Injection, Solution: (Sulfamethoxazole 400mg+rimethoprim 80mg) /5ml
اطلاعات دیگر:
طبقه‌بندی فارماكولوژیك: سولفونامید و اونتاگونیست فولات.


طبقه‌بندی درمانی: اونتی‌بیوتیك.


طبقه‌بندی مصرف در بارداری: رده C (در وقت ترم رده D)
نام‌های تجاری: Septrin
ملاحظات اختصاصی
علاوه بر ملاحظات مربوط به تمامی سولفونامیدها، رعایت موارد زیر توصیه می‌شود:
كوتریموكسازول به طور مؤثری در درمان پروستاتیت مزمن باكتریایی و به عنوان داروی پیشگیری‌كننده در موارد عود عفونت مجاری ادراری در زنان و اسهال ناشی از مسافرت به كار رفته هست.


نباید دارو را با داروهای دیگر مخلوط كرد.

محلول تهیه شده نباید به صورت انفوزیون سریع یا به صورت سرشار تزریق گردد، بلكه به طور آهسته، طی 90-60 دقیقه انفوزیون شود.

محل‌های انفوزیون باید هر 72-48 ساعت تغییر یابد.


انفوزیون وریدی، هر 5 میلی‌لیتر از فرم تزریقی باید با ml 125 از سرم DW 5% رقیق شود.

محلول را نباید در یخچال نگه داشت.

این محلول باید حداكثر طی 6 ساعت مصرف شود.

برای بیمارانی كه محدودیت دریافت مایعات دارند، هر ml 5 را می‌توان را ml 75 دكستروز رقیق نموده و حداكثر طی 2 ساعت مصرف نمود.


قبل از مصرف، محلول تهیه شده باید از نظر وجود رسوب، به دقت بررسی شود.

محلول‌های حاوی رسوب نباید مصرف شود.


محل تزریق وریدی باید از نظر علائم فلبیت یا انفیلتراسیون بررسی گردد.


سوسپانسیون خوراكی را قبل از مصرف باید تكان داد.


تست‌های عملكرد كبدی و كلیوی باید بررسی شود.


مصرف در سالمندان: در بیماران سالخورده، به دلیل كاهش عملكرد كلیه، نیمه عمر دارو ممكن هست طولانی شود.

در این بیماران خطر بروز عوارض جانبی نیز افزایش می‌یابد.


مصرف در شیردهی: مصرف كوتریموكسازول در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود.


اثر بر آزمایشهای تشخیصی
كوتریموكسازول در نتایج آزمون‌های اندازه‌گیری گلوكز ادرار توسط سولفات مس (آزمون بندیكت یا Clinitest) مداخله می‌كند.


این دارو ممكن هست نتایج آزمون عملكرد كبدی را افزایش دهد و تعداد گلبول‌های قرمز، پلاكت‌ها یا گلبول‌های سفید را كاهش دهد.


برگرفته از : دارونما .


پزشک اونلاین در تاریخ 18 اردیبهشت ماه سال 1393 در ساعت 12:00 ق.ظ به این سوال جواب داده هست.


82 out of 100 based on 52 user ratings 202 reviews